Ат-Тауба · 46/129
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба
۞ وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَٰكِن كَرِهَ اللَّهُ انبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ ۝٤٦
Wa law araadul khurooja la-`addoo lahoo `uddatanw wa laakin karihal laahum bi`aasahum fasabbatahum wa qeelaq `udoo ma`al qaa`ideen
📖 Ба Тоҷикӣ
Агар мехостанд, ки ба ҷанг берун шаванд, барои худ асбоби сафар омода карда буданд, вале Худо сафарбар шудани ононро нохуш дошт ва аз ҷангашон боздошт ва ба онҳо гуфта шуд, ки ҳамроҳи касоне, ки бояд дар хона бинишинанд, дар хона бинишинед.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • الْخُرُوجَ: баромадан ба ҷанг ва сафар барои ҷиҳод.
  • عُدَّةً: омодагӣ, тайёрӣ, яъне воситаҳои зарурии сафар аз қуввату озуқа ва марказӣ.
  • كَرِهَ: бад дид, написандид.
  • انبِعَاثَهُمْ: бархестану равона шудани онҳо ба сӯи ҷанг.
  • فَثَبَّطَهُمْ: пас онҳоро суст кард ва боздошт, яъне монеъ шуд, ки бархезанд.
  • الْقَاعِدِينَ: нишастагон, яъне онҳое, ки аз ҷанг бозмондаанд, аз беморону заъифон ва занону кӯдакон.
  1. Тафсири оят:

Агар мунофиқон воқеан нияти баромадан ба ҷиҳодро доштанд, ҳатман барои он омодагӣ мегирифтанд ва воситаҳои зарурии сафарро тайёр мекарданд. Аммо Аллоҳ таоло бархестани онҳоро ба сӯи ҷанг напасандид ва онҳоро аз ин кор боздошт, то ки боқӣ монанд. Ба онҳо гуфта шуд: «Бо нишастагон бинишинед», яъне бо онҳое, ки аз ҷанг бозмондаанд — аз беморон, заъифон, занон ва кӯдакон — ҳамроҳ шавед.

Ин оят нишон медиҳад, ки мунофиқон дар даъвои худ содиқ набуданд. Онҳо мегуфтанд, ки мехоҳем ба ҷанг бароем, аммо амалан ҳеҷ омодагие накарданд. Аллоҳ таоло низ бархестани онҳоро напасандид ва онҳоро суст гардонд, то ки дар хонаҳои худ бимонанд. Ин ҳама ба он хотир буд, ки Аллоҳ медонад, ки онҳо дар сафи муъминон фоидае надоранд ва балки зарар мерасонанд.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки даъвои холӣ аз амал арзише надорад. Касе ки воқеан хоҳиши некӯ дорад, бояд барои он омодагӣ бигирад ва қадамҳои амалӣ бардорад.
  • Аллоҳ таоло ҳаким аст ва ҳар чизеро, ки барои бандагонаш хайр бошад, ҳамонро муқаррар мекунад. Агар касеро аз амали хайре боздорад, ин ба хотири ҳикматест, ки Ӯ медонад.
  • Мунофиқон ҳамеша дар ҷомеаи исломӣ осеб мерасонанд, бинобар ин Аллоҳ таоло онҳоро аз ҷиҳод бозмедорад, то ки сафи муъминон пок бимонад.
  • Ин оят ба мо таълим медиҳад, ки дар корҳои хайр бояд самимона ва бо тайёрӣ ворид шавем, на танҳо бо сухан.
  • Ҳамчунин ин оят ба мо мефаҳмонад, ки Аллоҳ таоло бандагони худро танҳо намегузорад ва ҳар амалеро, ки барои онҳо беҳтар аст, ҳамонро пеш меорад. Ин боиси умедворӣ ва муҳаббат ба Аллоҳ ва дини Ӯ мегардад.


📜 Оят 44-48 — Сураи Ат-Тауба

44لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَن يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ
Онон, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд, ҳаргиз барон ҷиҳод кардан бо молу ҷонашон аз ту рухсат намехоҳанд ва Худо парҳезгоронро мешиносад!
45إِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ
Касоне, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат имон надоранд ва дилҳояшонро шак фаро гирифтааст ва ин шак онҳоро ба ҳайронӣ афканда ас, т, аз ту рухсат мехоҳанд,
46۞ وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَٰكِن كَرِهَ اللَّهُ انبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ
Агар мехостанд, ки ба ҷанг берун шаванд, барои худ асбоби сафар омода карда буданд, вале Худо сафарбар шудани ононро нохуш дошт ва аз ҷангашон боздошт ва ба онҳо гуфта шуд, ки ҳамроҳи касоне, ки бояд дар хона бинишинанд, дар хона бинишинед.
47لَوْ خَرَجُوا فِيكُم مَّا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
Агар бо шумо ба ҷанг берун омада буданд, чизе ҷуз изтироб ба шумо намеафзуданд ва то фитнаангезӣ кунанд ва барои душманон ба ҷосусӣ пардозанд, дар миёни шумо рахна мекарданд ва Худо ба ситамкорон огоҳ аст!
48لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّىٰ جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ
Пеш аз ин ҳам фитнагарӣ мекарданд ва корҳоро барои ту вожгуна ҷилва медоданд то он гоҳ, ки ҳақ ғолиб омад ва фармони Худованд ошкор шуд, дар ҳоле, ки аз он нописандӣ доштанд.
Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон
129Оят
MedinanRevelation
46Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 46

Сураи Ат-Тауба Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар мехостанд, ки ба ҷанг берун шаванд, барои худ асбоби…

Сураи Оят 46/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 44–48. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers