سورت شمس — آیت 15

د کلمو معناوې:

• عُقْبَى: د کار پایله، عاقبت، یا هغه سزا چې د یو کار په تعقیب راشي.

تفسیر:

د ثمود قوم د خپل کفر او سرکشۍ په وجه تر ټولو زیات بدبخته کس راپورته شو چې د الله تعالی اوښه (ناقه) ووژني. دوی ته د الله تعالی رسول صالح علیه السلام وویل: "په احتیاط اوسئ چې دې اوښې ته کومه زیان ونه رسوئ، ځکه دا ستاسو لپاره د الله تعالی نښه ده او د هغې د اوبو څښلو حق ته درناوی وکړئ؛ یوه ورځ د هغې لپاره اوبه دي او بله ورځ ستاسو لپاره." خو دوی د ده خبره ونه منله او هغه اوښه یې ووژله. نو الله تعالی د دوی د دې جرم په وجه پرې خپله سخته عذاب نازله کړه او ټول یې یو شان هلاک کړل، چې له دوی څخه هیڅوک ونه بچ شو. الله تعالی د دې عذاب په نازلولو کې له چا نه وېرېږي او نه د هغې د پایلې څخه ډارېږي، ځکه هغه پاک ذات دی، عادل دی او هر څه چې کوي د خپل حکمت او عدل له مخې کوي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته د الله تعالی د قدرت او عظمت یادونه کوي، چې هغه پر خپلو بندګانو بشپړ واک لري او د هغه امر نه شو بدلولی.
• دا چې الله تعالی له چا نه نه وېرېږي، دا د هغه د عدالت او حکمت ښکارندوی دی؛ هغه هر څه په خپل وخت او په خپل ځای کې کوي.
• د نافرمانۍ او د پیغمبرانو د تکذیب پایله تل د الله تعالی له عذابه ډکه وي، نو مسلمانان باید د الله تعالی له امرونو سرغړونه ونه کړي.
• دا آیت د الله تعالی د رحمت او عدالت ترمنځ توازن ښیي؛ هغه رحیم دی خو د سرکشو او ظالمانو سره سخت عذاب کوي.