سوره شمس — آیه 15

معانی کلمات:

• عُقْبَاهَا: عاقبت و پیامد آن (کیفر و مجازاتی که بر آنان نازل شد).

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه قوم ثمود را به سبب سرکشی و تکذیب پیامبرشان صالح علیه السلام و کشتن ناقهٔ معجزهآمیز، به عذابی سخت و هولناک گرفتار ساخت، در این آیه میفرماید که او از عاقبت و پیامد این عذاب هیچ ترسی و بیمی ندارد. زیرا او پادشاه مطلق و مالک همهٔ جهان است و هر کاری که انجام دهد، بر اساس عدل و حکمت است و هیچ کس نمیتواند او را بازخواست کند یا از او سؤال نماید. او بر بندگان خود سلطهٔ کامل دارد و کیفر دادن ستمکاران نه تنها ظلم نیست، بلکه عین عدالت است و هیچ تبعات و مسئولیتی برای او ندارد. بنابراین، خداوند با قدرت بینهایت خود، آنان را چنان هلاک کرد که هیچ یک از آنان باقی نماند و این کار برای او هیچ نگرانی و هراسی به همراه نداشت.

فواید و پیامهای آیه:

• عظمت و قدرت خداوند را به ما میشناساند؛ او فرمانروایی است که هیچ کس بر او نظارت ندارد و از هیچ کس هراسی ندارد.
• این آیه به ما میآموزد که ستم و سرکشی در برابر فرمان خداوند، عاقبتی جز نابودی و هلاکت ندارد و هیچ قدرتی نمیتواند انسان را از کیفر الهی نجات دهد.
• ایمان به عدالت خداوند، دل انسان را آرام میکند و او را به این باور میرساند که در این جهان، هیچ عمل خیر و شری بدون پاداش و کیفر نمیماند.
• این آیه انذاری است برای همهٔ انسانها که از تکذیب پیامبران و مخالفت با دستورات الهی بپرهیزند و به رحمت و عفو خداوند پناه آورند، پیش از آنکه عذاب او فرا رسد.