سورت علق — آیت 16

د معنیٰ پیژندنه:

• نَاصِيَةٍ: د تندې ویښتان، د سر مخکنۍ برخه.
• كَاذِبَةٍ: دروغجن.
• خَاطِئَةٍ: ګناهګاره، خطا کوونکې.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ د دې آیت په واسطه د هغه ظالم او سرکش کس (ابوجهل) د نیولو او سزا خبره کوي، چې د الله تعالیټ بنده او رسول (محمد صلی الله علیه وسلم) یې د لمانځه (لمونځ) له ادا کولو څخه منع کاوه. الله تعالیٰ فرمایي چې که دا سرکش له خپل ظلم او سرغړونې څخه توبه ونه باسي، نو مونږ به یقینًا د هغه د تندې ویښتان (ناصیه) په زوره ونیسو او هغه به په دوزخ کې وغورځوو. دا ناصیه چې د سر مخکنۍ برخه ده، دروغجن او ګناهګاره ده، ځکه چې د هغې خاوند په خپلو خبرو کې دروغجن او په خپلو کړنو کې خطا کوونکی دی. په حقیقت کې دا صفت د هغه کس لپاره کارول شوی، چې د حق پر ضد یې دروغ ویل او ګناهونه یې کول.

فایدې:

1. الله تعالیٰ د ظالمانو او سرکشو کسانو د نیولو توان لري، حتی که دوی څومره قوي او با نفوذه وي.
2. د انسان د بدن هره برخه به د قیامت په ورځ د هغه د کړنو په اړه ګواهي ورکړي، نو انسان باید له ګناهونو ډډه وکړي.
3. الله تعالیٰ د خپل رسول (صلی الله علیه وسلم) ساتنه کوي او د دښمنانو دسیسې به هېڅکله بریالۍ نه شي.
4. د لمانځه (لمونځ) اهمیت ډېر لوی دی، چې د الله تعالیٰ په نزد ډېر محبوب عمل دی، او د دښمنانو د مخنیوي سره سره باید پرې مداومت وشي.
5. دا آیت مومنانو ته تسلیت او ډاډ ورکوي چې د ظالمانو د ظلم په مقابل کې باید صبر وکړي، ځکه چې د الله تعالیٰ عذاب به یقینًا راشي.