Аль-Кариа сүрәсе — Аять 9

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Фә-үммүһү» — «әнисе», ягъни аның торыр урыны, сыеныр урыны.
• «Һәвийә» — ул Җәһәннәмнең бер исеме, тирән чокыр, төпсез урын.

Аять тәфсире:

Әгәр кешенең изге гамәлләре үлчәүдә җиңел килсә, ә явыз эшләре авыр килсә, аның мәңгелек йорты Җәһәннәм булыр. Аның «әнисе» дип аталуы — ул урынга сыенырга, качарга урын юклыгын күрсәтә. Җәһәннәм аны кабул итәчәк, ул аның чын йортына әвереләчәк. Бу — Аллаһының гадел хөкеме: гөнаһлары изгелекләреннән артык булган кеше өчен урын — утлы чокыр.

Гыйбрәтләр:

• Кыямәт көнендә кешенең кадер-дәрәҗәсе аның гамәлләре белән билгеләнә, туганлык яки дәрәҗә белән түгел.
• Безнең һәр эшебез үлчәнәчәк, шуңа күрә изгелекләрне арттырырга, гөнаһлардан сакланырга тырышырга кирәк.
• Аллаһының Җәһәннәм турындагы кисәтүе — рәхимлелектән, безнең турыда кайгыртудан. Ул безне үзебезнең зыяныбыздан сакларга тели.
• Мөэмин кеше бу дөньяда гамәлләрен төзәтеп, ахирәттәге уңышка әзерләнергә тиеш.