Аль-Кариа сүресі — Аят 9

1. Сөздердің мағынасы:

— «فَأُمُّهُ»: оның баспанасы, мекені, қайтатын жері. Араб тілінде ана сөзі мейірім мен паналауды білдіреді; мұнда адамның соңғы паналайтын орны деген мағынада қолданылған.

— «هَاوِيَةٌ»: тозақтың атауларының бірі. «Құлау, тереңге құлдилау» деген түбірден шыққан, яғни адам құлап түсетін терең әрі қорқынышты мекен.

1. Аяттың тәпсірі:

Ал кімнің жақсылықтарының таразысы жеңіл болып, жамандықтары басым түссе, оның барар жері — тозақ. Ол сонда тұрақтайды, сонда қалады. Бұл жер «һауия» деп аталған, ол — тозақтың есімдерінің бірі. Яғни қиямет күні мұндай адамды мейірімді паналататын орын емес, керісінше, оны қорқынышты әрі терең азап мекені күтіп тұр. Бұл аят адамды өз іс-әрекеттерін салмақтап, жақсылық жасауға, жамандықтан сақтануға шақырады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

— Әр адамның ісі таразыға тартылады, сондықтан жақсылықты көбейтуге ұмтылу керек.

— Жамандықтың салдары ауыр, одан сақтану — ақылдылық белгісі.

— Құдайдың әділдігі кемел: ешкімге зұлымдық жасалмайды, әркім өз ісіне қарай жауап алады.

— Тозақтың «һауия» деп аталуы оның қаншалықты қорқынышты әрі терең екенін ескертеді; бұл адамды иманға, тәубеге және жақсы амалдарға шақырады.

— Ислам — әділдік пен жауапкершілік діні; ол адамды дүниеде де, ақыретте де саналы өмір сүруге бағыттайды.