ہود سۈرىسى — ئايەت 10

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• أَذَقْنَاهُ: ئۇنىڭغا تېتىتتۇق، يەنى بەردۇق، نېسىپ قىلدۇق.
• نَعْمَاءَ: نېمەت، ياخشىلىق، كەڭچىلىك، ساغلاملىق ۋە بايلىق.
• ضَرَّاءَ: زىيان، قىيىنچىلىق، كەمبەغەللىك ۋە كېسەللىك.
• مَسَّتْهُ: ئۇنىڭغا يەتتى، ئۇنىڭغا تەگدى.
• السَّيِّئَاتُ: يامانلىقلار، مۇسىبەتلەر، قىيىنچىلىقلار.
• فَرِحٌ: خۇشال، بەختىيار، لېكىن بۇ يەردە مەنمەنلىك قىلىدىغان خۇشاللىق مەنىسىدە.
• فَخُورٌ: ماختانچاق، ئۆزىنى چوڭ تۇتىدىغان، باشقىلارغا پەخىرلىنىدىغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىنساننىڭ تەبىئىتىدە بىر ئاجىزلىق بار. ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە شۇنى بايان قىلىدۇكى، ئەگەر بىز ئىنسانغا قىيىنچىلىق ۋە مۇسىبەتتىن كېيىن كەڭچىلىك، ساغلاملىق ۋە بايلىق ئاتا قىلساق، ئۇ دەرھال: «مەندىكى بارلىق يامانلىقلار ۋە قىيىنچىلىقلار كەتتى، ئەمدى مەن بەختلىك ۋە راھەتتە» دەيدۇ. ئۇ بۇ نېمەتلەرنى بەرگەن ئاللاھقا شۈكۈر قىلمايدۇ، بەلكى مەنمەنلىك قىلىپ، باشقىلارغا پەخىرلىنىدۇ ۋە ئۆزىنى چوڭ تۇتىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، نېمەت كەلگەندە شۈكۈر قىلىش، قىيىنچىلىق كەلگەندە سەۋر قىلىش مۇئمىننىڭ ئالاھىدىلىكىدۇر. ئىنسان نېمەتكە ئېرىشكەندە ئۇنى ئۆزىنىڭ كۈچ-قۇدرىتىدىن دەپ ئويلاپ، باشقىلارغا ماختانماستىن، بەلكى ئۇنى ئاللاھنىڭ مەرھەمىتى دەپ بىلىپ، شۈكۈر ئىچىدە بولۇشى كېرەك. شۈكۈر قىلغان ئادەمنىڭ نېمىتى ئاشىدۇ، مەنمەنلىك قىلغان ئادەمنىڭ بولسا ئاخىرى خارلىق ۋە زىيان بولىدۇ.

ئاللاھ تائالا بىزنى بۇنداق مەنمەنلىك ۋە پەخىرلىنىشتىن ساقلىنىشقا، ھەر قانداق ئەھۋالدا ئۇنىڭغا قۇلچىلىق قىلىشقا ۋە شۈكۈر ئەھلىدىن بولۇشقا چاقىرىدۇ. بۇ دۇنيا سىناق مەيدانىدۇر، بىر كۈنى بېيىتسە، يەنە بىر كۈنى يوقسۇل قىلىدۇ. ھەقىقىي بەختلىك ئادەم ھەر ئىككى ھالەتتە ئاللاھنى ئېسىدىن چىقارمايدىغان، شۈكۈر ۋە سەۋر بىلەن ياشايدىغان ئادەمدۇر.