Ан-Нас сүресі — Аят 6

1. Сөздердің мағынасы:

• الْجِنَّةِ (әл-жиннә): жындар — көзге көрінбейтін, оттан жаратылған рухани жаратылыстар.
• النَّاسِ (ән-нәс): адамдар — адамзат баласы.
• مِنَ (мин): осы жерде "болып табылатын", "ішінен" дегенді білдіретін байланыстырушы сөз.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят — "ән-Нәс" сүресінің соңғы аяты. Алдыңғы аяттарда Аллаһқа сиынып, адамды азғызатын, көкірегіне уәсуәса салатын жасырын азғызушыдан пана сұрау бұйырылған болатын. Енді осы соңғы аятта сол азғызушының кім екені нақтыланады: ол жындардан да, адамдардан да болуы мүмкін.

Яғни адамды азғызып, жүрегіне күмән мен жаман ой салатын азғызушы тек жындардан ғана емес, адамдардың арасынан да шығады. Адам баласын азғызатын жындар бар, сондай-ақ адамдарды азғызатын адамдар да бар. Кейбір ғалымдардың пікірінше, жындар да бір-бірін азғызуы мүмкін, өйткені азғызу тек адамдарға ғана емес, жалпы жаратылысқа қатысты. Алайда негізгі мағына — азғызушының екі түрлі көзі бар: көрінбейтін жындар және көрінетін адамдар.

Сондықтан адам тек жындардың азғызуынан ғана емес, адамдардың да азғызуынан, олардың жаман сөздері мен істерінен Аллаһқа сиынып, қорғау сұрауы керек. Бұл аят адамға азғызудың барлық түрінен сақ болуды және әрдайым Аллаһқа жалбарынуды үйретеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят адамға азғызу тек бір көзден келмейтінін, оның жындардан да, адамдардан да болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұл — адамның сергек болуына шақыратын үлкен ескерту.
• Адамдардың арасындағы жаман ниетті, азғызушы адамдардан сақ болу — діннің маңызды талабы. Бұл аят мұсылманды тек көрінбейтін жаудан ғана емес, көрінетін жаудан да қорғануды үйретеді.
• Аят Аллаһқа деген сенімнің қаншалықты маңызды екенін көрсетеді: адам өз күшіне сенбей, әрдайым Аллаһтың қорғауына жүгінуі керек. Бұл — иманның көркемдігі мен тереңдігі.
• Құранның әрбір сөзі адамның игілігі үшін түсірілген. Осы қысқа аяттың өзі адамға өмірде кездесетін қауіп-қатерлерді танып, одан сақтану жолын нұсқайды. Бұл — Құранның даналығы мен мейірімділігінің белгісі.
• Адам баласы әлсіз жаратылған, сондықтан ол әрдайым Аллаһтың көмегіне мұқтаж. Осы аят арқылы адам өзінің әлсіздігін мойындап, Жаратушыға құлшылық етуге, Оған сиынуға шақырылады. Бұл — исламның адамға деген қамқорлығы мен оны қорғауға деген ұмтылысының көрінісі.