Σούρα Αρ-Ραάντ — Στίχος 12

Είναι το ίδιο (ενώπιόν Του και στη γνώση Του), όποιος από σας μιλάει κρυφά και όποιος μιλάει φωναχτά, και όποιος κρύβεται τη νύχτα και όποιος φαίνεται την ημέρα.

(Ο Αλλάχ) έχει αυτούς (τους Αγγέλους) που έρχονται διαδοχικά (σε κάθε άτομο από την προσευχή Φατζρ μέχρι την ‘Ασρ και το αντίστροφο) για να τον φυλάξουν από μπροστά και πίσω του, με την εντολή του Αλλάχ (από τα πάντα εκτός από ό,τι του όρισε ο Αλλάχ, και για να καταγράψουν τις πράξεις του). Ο Αλλάχ δεν αλλάζει την κατάσταση κάποιων ανθρώπων (από καλή σε κακή), μέχρι οι ίδιοι να αλλάξουν τον εαυτό τους (με τις αμαρτίες και την αχαριστία). Και αν ο Αλλάχ θέλει να πέσει κάτι κακό (από τιμωρία) σε κάποιους ανθρώπους, τότε δε θα αποτραπεί με τίποτε, ούτε θα έχουν εκτός Αυτού κανέναν προστάτη.

Η βροντή (Τον) δοξάζει ευγνωμονώντάς Τον, το ίδιο κάνουν και οι Άγγελοι από φόβο (και σεβασμό) προς Αυτόν. Αυτός στέλνει τους κεραυνούς και κτυπά όποιον θέλει μ' αυτούς. Και όμως αυτοί (οι άπιστοι) αμφισβητούν για τον Αλλάχ (τη Μεγαλοπρέπειά Του, και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός). Πράγματι, Αυτός είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.

Σ' Αυτόν και μόνο ανήκει το κάλεσμα της αλήθειας (ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός). Αλλά εκείνοι (οι ψεύτικοι θεοί και τα είδωλα) που τους επικαλούνται (οι ειδωλολάτρες) εκτός Αυτού, δεν ανταποκρίνονται σ' αυτούς σε τίποτε, παρά μόνο σαν εκείνον που απλώνει τα χέρια του (μέσα σε πηγάδι) προς το νερό (που είναι μακριά του, και καλεί το νερό) για να φτάσει στο στόμα του, αλλά δε θα του φτάσει ποτέ. Οι επικλήσεις των άπιστων δεν είναι παρά σε πλάνη.