سورت ابراهيم — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• بِلِسَانِ قَوْمِهِ: د خپل قوم په ژبه (ژبې).
• لِيُبَيِّنَ لَهُمْ: د دې لپاره چې دوی ته (د الله احکام) ښکاره او روښانه کړي.
• فَيُضِلُّ اللهُ: نو الله ګمراه کوي.
• يَهْدِي: نېغه لار ښیي (هدایت کوي).
• الْعَزِيزُ: غالب، چې هیڅوک پرې غالب نشي.
• الْحَكِيمُ: ښه تدبير کوونکی، چې هر کار په حکمت سره کوي.

تفسیر:

اې نبي! مونږ له تا وړاندې هېڅ یو رسول نه دی رالېږلی، مګر دا چې د خپل قوم په ژبه یې خبرې کولې، تر څو دوی ته د الله تعالی احکام په ښکاره او روښانه توګه بیان کړي، چې پر دوی باندې حجت قائم شي او د نافرمانۍ کوم عذر ونه لري. د رسول کار یوازې تبلیغ او بیان دی، نه د زور او جبر کار. له دې وروسته الله تعالی په خپل عدل سره هغه څوک ګمراه کوي چې د هدایت نه یې مخه ښه کړې وي، او په خپل فضل سره هغه چا ته هدایت ورکوي چې د حق غوښتونکی وي. الله تعالی غالب دی، چې هیڅوک د هغه په اراده باندې غالب نشي، او حکیم دی، چې ګمراه کول او هدایت کول یې ټول په حکمت او مصلحت سره دي.

فايدې:

1. دا چې الله تعالی هر رسول د خپل قوم په ژبه رالېږلی، دا د الله تعالی لویه مهرباني او رحمت دی، چې د خلکو د پوهېدو اسانتیا یې برابروله. دا مونږ ته دا هم ښیي چې دعوت او تبلیغ باید د خلکو په پوهېدونکې ژبه او د دوی په ذهنیت سره وي، تر څو پیغام په ښه توګه ورسېږي.
2. دا چې د رسول کار یوازې بیانول دي، نه د زور او جبر کار؛ نو مونږ باید په دعوت کې نرمي او حکمت وکاروو، او د خلکو په زړونو کې د ایمان راوستل د الله په لاس کې دي.
3. دا چې الله تعالی ګمراه کول او هدایت کول په خپل حکمت سره کوي، مونږ ته دا درس راکوي چې د خلکو په هدایت باندې باید ډېر خفه نه شو، بلکې خپل فرض ادا کړو او پر الله تعالی باندې توکل وکړو.
4. دا چې الله تعالی «عزیز» او «حکیم» دی، مونږ ته دا یقین راکوي چې د هغه هر کار په خپل ځای کې سم او په حکمت سره دی، که څه هم زمونږ پوهه ورته نه رسېږي. دا مونږ ته صبر او رضا په قضا او قدر را زده کوي.