Surja Ibrahim — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• Bilisan kavmihî: Me gjuhën e popullit të tij.
• Li yubejjine lehum: Që t'ua bëjë të qartë e t'ua shpjegojë atyre.
• Fe judillu-llahu: Atëherë Allahu e humb (e lë në humbje).
• El-Azîz: I Plotfuqishmi që nuk mund të mposhtet.
• El-Hakîm: i Urti, që çdo gjë e bën me urtësi të përsosur.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se Ai nuk dërgoi asnjë të dërguar te populli i tij, përveçse duke folur në gjuhën e atij populli, në mënyrë që t'u flasë qartë dhe t'ua shpjegojë atyre urdhrat dhe fenë e Tij. Kjo është prej mëshirës së Allahut ndaj robërve të Tij, sepse Ai nuk i dërgonte të dërguarit me gjuhë të huaj për popullin, sepse atëherë ata nuk do të kishin mundësi ta kuptonin dhe do t'u bëhej pengesë për të përfituar prej mesazhit.

Pas këtij shpjegimi të qartë, Allahu i Lartësuar na bën të ditur se udhëzimi dhe humbja janë në Dorën e Tij. Ai e lë në humbje atë që do, me drejtësinë e Tij, sepse ai e refuzoi të vërtetën pasi i erdhi e qartë. Dhe Ai e udhëzon në rrugën e drejtë atë që do, me mirësinë dhe dhuntinë e Tij, sepse ai e pranoi të vërtetën me sinqeritet. Kjo ndodh sepse Allahu është i Plotfuqishmi që askush nuk mund t'i kundërvihet vullnetit të Tij, dhe i Urti që nuk humb dhe nuk udhëzon askënd, përveçse me urtësi të përsosur dhe drejtësi të plotë.

Pra, misioni i të dërguarit është vetëm përcjellja e mesazhit dhe shpjegimi i tij në gjuhën e popullit të tij, e jo detyrimi i njerëzve për të besuar. Sepse udhëzimi i zemrave i takon vetëm Allahut, i Cili vepron sipas urtësisë së Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij: Ai dërgoi çdo të dërguar me gjuhën e popullit të tij, që ta kuptojnë lehtë dhe të mos kenë justifikim para Tij.
2. Detyra e thirrësit është t'u flasë njerëzve në gjuhën që ata e kuptojnë dhe me mënyrën që ua bën të qartë mesazhin, duke u përshtatur me nivelin e tyre.
3. Udhëzimi dhe humbja janë vetëm në Dorën e Allahut, prandaj thirrësi nuk duhet të dëshpërohet kur sheh refuzim, as të mashtrohet nga pranimi i njerëzve.
4. E vërteta bëhet e qartë dhe argumenti përfundon ndaj njeriut pasi i vjen mesazhi në gjuhën e tij, prandaj nuk ka justifikim për askënd.
5. Urtësia e Allahut përfshin gjithçka: Ai e lë në humbje atë që e meriton, dhe e udhëzon atë që e meriton, dhe të gjitha këto janë me drejtësi dhe urtësi të përsosur.
6. Ky ajet na mëson se feja islame është fe e qartësisë dhe e lehtësisë, sepse bazohet në komunikimin e kuptueshëm mes thirrësit dhe njerëzve, gjë që e bën Islamin tërheqës dhe të dashur për zemrat.