Suurah Ibraahiim — Aayad 4

Macnaha Erayada:

• Bilisaani qoomkiisa: Afka ay ku hadlaan dadkiisa.
• Fayudillu: Eebaa ka dhigaya mid dhumay (ka fogaaday hanuunka).
• Yahdi: Eebaa hanuuninaya (ku toosiyay jidka toosan).
• Al-Caziiz: Ka adag, kaas oo aan laga adkaan karin.
• Al-Hakiim: Ka xigmadda badan, ee wax kasta meel ku dhigaya.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa Eebe ugu caddaynayaa Nabiga (scw) inaan diray rasuul kasta oo ka horreeyay iyadoo uu la hadlayo afka qoomkiisa, si uu u fududaato fahamka farriinta Eebe, uuna u caddeeyo waxa loo xilsaaray. Ma ahayn in rasuulka la diro si uu dadka qasab ugu rumeeyo, ee wuxuu u diray si uu ugu caddeeyo xaqa, oo ay xujo ku sugnaato dadka.

Kadib Eebaa ku xukumaya siduu doono: wuxuu dhumiyay (ka fogeeyay hanuunka) cidduu doono, isagoo ku xukumi caddaalad; wuxuuna hanuuninayaa cidduu doono, isagoo ku xukumi fadli iyo dheeraad. Eebe ma jiro wax ka hor iman kara amarradiisa, wuxuuna yahay ka adag ee aan laga adkaan karin, kana xigmadda badan ee wax walba ku dhigaya meeshii ku habboonayd.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Naxariista Eebe ee dadka: Eebe wuxuu u diray rasuul kasta afka qoomkiisa, si ay u fahmaan farriinta, taasoo muujinaysa naxariistiisa iyo inuusan doonin in dadku ku qasbanaadaan wax aanay fahmin.
2. Caddaaladda iyo xigmadda Eebe: Hanuuninta iyo dhuminta waxay ku xiran tahay xigmad iyo caddaalad Eebe, mana aha wax aan macno lahayn.
3. Mas'uuliyadda dadka: Dadku waxay mas'uul ka yihiin fahamka farriinta, maxaa yeelay waxaa loo soo diray afkooda, sidaas darteed xujo way ku sugnaatay.
4. Dhiirigelinta hanuunka: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay raadiyaan hanuunka Eebe, maxaa yeelay Eebe wuxuu hanuuninayaa cidduu doono, wuxuuna ku faraxsan yahay kuwa toosay.