Surat Al-Kahf — Ayat 103

1) Tegesing tembung-tembung ing ayat:

• قُلْ (qul): Kandhanana, ngomonga (dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ).
• هَلْ (hal): Apa (tembung pitakon kanggo narik kawigaten).
• نُنَبِّئُكُمْ (nunabbi'ukum): Apa Ingsun ngabari sira kabeh (saka tembung naba'a = ngabarake).
• بِالْأَخْسَرِينَ (bil-akhsarīn): Wong-wong kang paling gedhe kapitunané (saka tembung khusr = kapitunan/kerugian).
• أَعْمَالًا (a'mālan): Ing babagan panggaweyan/amal.

2) Tegesing ayat:

Kandhanana dhuh Muhammad marang wong-wong kabeh kanthi ngelingake: "Apa Ingsun arep ngabari sira kabeh bab wong-wong kang paling gedhe kapitunané ing babagan amal panggaweyané?"

Yaiku wong-wong kang paling rugi lan paling cilaka amalé. Dheweke wis nglakoni panggaweyan, nanging ora oleh pahala lan ora oleh ganjaran apa-apa, malah oleh siksa. Wong-wong iki rumangsa wis nglakoni kabecikan, nanging nyatane amalé ora ditampa lan ora ana gunané. Dheweke kapitunan gedhe banget amarga wis ngetokake tenaga, wektu, lan pikiran, nanging asilé ora ana lan malah dadi cilaka kanggo awake dhewe ing akherat.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ati-ati lan ora mung ngandelake pangrasa yèn amal kita wis bener. Kudu sinau ngelmu supaya amal kita ditampa dening Allah.
• Wong kang paling rugi iku dudu wong kang ora duwe apa-apa, nanging wong kang wis nglakoni amal nanging ora oleh ganjaran saka Allah.
• Islam mulangake supaya saben amal dilakoni kanthi ikhlas lan miturut tuntunan Nabi Muhammad ﷺ, supaya ora dadi wong kang kapitunan.
• Ayat iki nuduhake yèn Al-Qur'an iku pituduh kang cetha, ngelingake manungsa supaya ora kesasar ing dalan kang salah.
• Kanthi nggatekake ayat iki, kita dadi luwih semangat sinau agama lan nindakake amal kanthi bener, supaya ora kalebu golongan kang rugi ing donya lan akherat.