Аль-Кахф сүрәсе — Аять 40

Сүзләрнең мәгънәләре:

• حُسْبَانًا — күктән иңә торган афәт, яшен утлары яки ґәзаб.
• صَعِيدًا — бернинди үсемлексез, шома җир.
• زَلَقًا — тайгак, аяк басып тора алмаслык шома урын.

Аять тәфсире:

Бу сүзләр — муллык һәм дөнья байлыгы белән масаеп, үзенең бакчасын бәхетнең чыганагы санап, Аллаһның кодрәтен инкяр иткән кешегә каршы әйтелгән дөрес иманлы бәндәнең җавабы. Ул әйтә: "Бәлки, Раббым миңа синең бакчаңнан да яхшырак бирер, ә синең бакчаңа күктән ґәзаб җибәрер — ул шундый шома, тайгак җиргә әйләнер ки, анда бернинди үсемлек тә үсмәс, аяк та басып тора алмас". Бу — Аллаһның кодрәтенә ышаныч һәм аның ґәзабыннан курыккан мөэминнең сүзе. Ул үзенең ярлылыгын гаеп түгел, ә сынау дип белә, чөнки Аллаһ теләсә, ярлыга да байлык бирә ала, ә байны да фәкыйрь итә ала. Монда шулай ук дөньядагы байлыкның вакытлыча икәненә ишарә бар: кеше үзенең бакчасын мәңгелек дип уйласа, ул — зур хата.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин кеше дөньядагы югалтулардан кайгырмый, чөнки ул Аллаһтан яхшыракны өмет итә — бу тәкъвалыкның билгесе.
• Байлык белән масаю — көферлеккә илтә торган сыйфат, ә тыйнаклык һәм Аллаһка шөкер итү — иманның нигезе.
• Аллаһның ґәзабы килсә, ул беркемне дә аямас — шуңа күрә һәркем үзенең гамәлләрендә сак булырга тиеш.
• Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: Аллаһ ярлылыкны да, байлыкны да сынау өчен бирә, ә чын бәхет — Аллаһның ризалыгында.