Аль-Кахф сүресі — Аят 40

1. Қиын сөздердің мағынасы:

— «عَسَىٰ»: «мүмкін», «бәлкім» деген мағынадағы үміт білдіретін сөз.

— «حُسْبَانًا»: аспаннан түсетін апат, азап; кейбір тәпсіршілер оны найзағай, от жалыны деп түсіндірген.

— «صَعِيدًا»: тегіс, жалаңаш жер, ешбір өсімдігі жоқ ашық алаң.

— «زَلَقًا»: тайғақ, сырғанақ; үстінде тұруға болмайтын тегіс жер.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта иманды адам бақ иесіне былай деп жауап береді: «Менің Раббым маған сенің бағыңнан да жақсырақ нәрсе беруі мүмкін. Ал сенің бағыңа келетін болсақ, Раббым аспаннан апат жіберіп, ол бақ тайғақ, өсімдіксіз, жалаңаш жерге айналуы ғажап емес». Яғни бұл сөздер мақтаныш пен тәкаппарлыққа қарсы қойылған имандылықтың үлгісі: бақ иесі байлығына сеніп, Алланы ұмытқан еді; мүмін адам болса Алланың құдіретіне сенім артып, дүние байлығының уақытша екенін, оның Алланың қалауымен ғана қолда ұсталып тұрғанын еске салады. Егер Алла қаласа, бір сәтте бақтың бәрі жойылып, иесі қолында ештеңе қалмай қалуы мүмкін. Сондықтан адам байлығына мастанбай, оны берген Аллаға шүкір етіп, қанағат пен иманды басты байлық санауы керек.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

— Дүние байлығы тұрақты емес; ол Алланың қалауымен ғана бар, қаласа бір сәтте жоқ та болады. Сондықтан байлыққа мастанып, оны мәңгілік санау — надандық.

— Иманды адам әрдайым Аллаға үміт артып, «Раббым маған жақсылық береді» деп үміттенуі керек; үміт — мүміннің жүрегіндегі нұр.

— Басқаның байлығына қызғанышпен қарамай, өз несібесіне қанағат ету — жүректің тыныштығы мен иманның кемелдігінің белгісі.

— Алланың құдіретін еске алу адамды тәкаппарлықтан сақтайды; аспаннан келетін апат та, жердің жаралуы да — бәрі Оның қолында.

— Ақыреттегі жақсылық дүниедегі уақытша ләззаттан әлдеқайда қымбат; шын бақыт — Алланың разылығы мен мәңгілік жұмақ.