Kahf surasi — Oyat 40

Kalimalarning ma'nolari:

• حُسْبَانًا: osmondan keladigan ofat, azob, chaqmoq yoki yong'in.
• صَعِيدًا: tekis, quruq yer.
• زَلَقًا: silliq, sirpanchiq yer — unda hech narsa o'smaydi, oyoq ham turmaydi.

Tafsir:

Mo'min kishi o'zining kofir va mag'rur hamrohiga qarab, unga nasihat qilib dedi: "Sen mening molu mulkim va farzandlarim jihatidan o'zingni mendan ustun ko'ryapsan. Lekin sen bog'ingga kirganingda nega: 'Bu Allohning xohishi bilan, Allohdan boshqa hech qanday kuch-quvvat yo'q', deb aytmading? Agar meni o'zingdan kam deb hisoblasang, bilingki, mening Robbim menga sendan ham yaxshiroq bog' berishi mumkin. Sen esa kufring tufayli bu ne'matdan ayrilasan. Robbim sening bog'ingga osmondan ofat — chaqmoq yoki azob yuborishi mumkin. Shunda u shunday silliq va sirpanchiq yerga aylanadiki, unda hech qanday o'simlik qolmaydi, hatto oyoq ham turolmaydi. Yoki uning suvi yerga singib ketib, uni topishga qodir bo'lolmaysan."

Bu so'zlar bilan mo'min banda o'zining tavakkulini, Allohga bo'lgan ishonchini va dunyo ne'matlarining o'tkinchiligini ifoda etdi. U boylik va farzandlar bilan maqtanish o'rniga, Allohning rahmati va azobidan qo'rqishni o'rgatdi.

Foydalar:

1. Har qanday ne'matni ko'rganimizda "MashaAlloh, la quvvata illa billah" deb aytish — Allohning bergan narsasiga shukr qilish va undan boshqaga suyanmaslikdir.
2. Bu oyat bizga o'rgatadiki, dunyo boyligi va farzandlar insonning Alloh huzuridagi qadrini belgilamaydi. Asl qadr — imon va taqvoda.
3. Mo'min kishi har doim optimist bo'lib, Allohdan yaxshilik kutishi kerak, lekin ayni paytda kufr va gunohning oqibatlaridan ham ogohlantirishi lozim.
4. Bu hikoya musulmonlarga saboq beradiki, kibr va mag'rurlik insonni halokatga yetaklaydi, tavba va shukr esa najot yo'lidir.