Аль-Кахф сүрәсе — Аять 39

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَوْلَا — әйә, нигә... түгел? (гаепләү мәгънәсендә)
• جَنَّتَكَ — синең бакчаң (җәннәтең)
• مَا شَاءَ اللهُ — Аллаһ теләгән нәрсә генә була
• لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ — Аллаһтан башка көч-куәт юк
• أَقَلَّ — кимрәк, азрак

Аять тәфсире:

Мөэмин кеше үзенең имансыз дустына әйтә: “Әгәр син үзеңнең бакчаңа кергәндә, аның матурлыгына һәм муллыгына сокланып, әйттеңме: “Бу байлык Аллаһ теләгәне буенча гына миңа бирелде. Минем аны үз көчем белән генә ирешкән юк, бөтен көч-куәт тик Аллаһтан гына килә”? Син моны әйтмәдең, киресенчә, үзеңнең байлыгың белән горурландың һәм үзеңне бөтен нәрсәгә сәләтле дип санадың.

Әгәр син мине үзеңнән мал-мөлкәт һәм балалар ягыннан кимрәк күрсәң, бу синең өстенлекле булуыңны күрсәтми. Байлык һәм балалар — Аллаһның биргән нигъмәтләре, алар сынау өчен бирелә. Минем өметем Аллаһка, Ул миңа синең бакчаңнан да яхшырак бакча бирергә кодрәтле. Ә син, көферлегең һәм тәкәбберлегең аркасында, бу нигъмәтләреңнән мәхрүм ителерсең, бакчаң җимерелер, суы җир астына китәр, һәм син аны кире кайтара алмассың.

Гыйбрәтләр һәм файдалар:

1. Бәндә буларак, безнең һәрбер эшебез, һәрбер уңышыбыз — Аллаһның рәхмәте һәм ярдәме белән генә. Шуңа күрә һәр уңышлы мизгелдә “Мәшә Аллаһ, лә куәттә илля билләһ” дип әйтеп, Аллаһка шөкер итәргә кирәк.
2. Байлык һәм балалар күплеге — кешенең Аллаһ каршында өстенлеге түгел. Чын өстенлек — иманда, тәкъвалыкта һәм Аллаһка буйсынуда.
3. Тәкәбберлек һәм горурлык — кешене һәлакәткә илтә торган начар сыйфат. Аллаһ тәкәбберләрне яратмый, аларны үз нигъмәтләреннән мәхрүм итәргә мөмкин.
4. Мөэмин кеше һәрвакыт Аллаһның кодрәтенә ышана һәм, хәтта авыр хәлләрдә дә, Аллаһның ярдәменә өмет итә. Бу — иманның чын күренеше.