சூரா அல்-கஹ்ஃப் — வசனம் 40

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• حُسْبَانًا – வானத்திலிருந்து இறக்கப்படும் வேதனை (இடி, சூறாவளி போன்றவை).
• صَعِيدًا – வெற்று நிலம், பயிர் எதுவும் இல்லாத தரை.
• زَلَقًا – வழுக்கும் தன்மை கொண்ட மிகவும் மென்மையான நிலம்; அதில் கால் ஊன்ற முடியாது.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், இறைநம்பிக்கையாளரான அந்த முஃமின் தன் இறைமறுப்பாளர் சகோதரனிடம் கூறுகிறார்: "நீ என்னை விட அதிக செல்வமும், அதிகமான பிள்ளைகளும் உடையவனாகக் கருதுகிறாய். ஆனால், என் இறைவன் எனக்கு உன் தோட்டத்தை விட மேலானதை வழங்கக்கூடும். மேலும், உன் இறைமறுப்பின் காரணமாக, உன் தோட்டத்தின் மீது வானத்திலிருந்து வேதனையை (இடி, புயல் போன்றவை) அனுப்பக்கூடும். அப்போது உன் அழகிய தோட்டம் வழுக்கும் தன்மை கொண்ட வெற்று மண்ணாக மாறிவிடும்; அதில் எந்தச் செடியும் வளராது, எந்தப் பயனும் இருக்காது."

இந்தக் கூற்றின் மூலம், அந்த முஃமின் தான் செல்வத்தில் குறைவாக இருந்தாலும், இறைவனின் கருணையில் நம்பிக்கை வைத்துள்ளான். மேலும், செல்வத்தின் மீது கர்வம் கொண்டவனுக்கு இறைவன் தண்டனை வழங்கக்கூடும் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறான். இது அவனது உறுதியான ஈமானையும், இறைவனின் சக்தியின் மீதான முழு நம்பிக்கையையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

பயன்பாடுகள் (சிந்தனைக்கு):

1. இறைவனின் கருணை மீது நம்பிக்கை: மனிதன் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், இறைவனிடம் மேலானதை எதிர்பார்க்கலாம். செல்வமும் அந்தஸ்தும் இறைவனின் விருப்பத்திற்கு உட்பட்டவை.
2. செல்வத்தின் மீது கர்வம் கூடாது: செல்வம் நிலையானது அல்ல. அது இறைவனின் கட்டளைக்கு உட்பட்டு ஒரு கணத்தில் அழிந்துவிடக்கூடும். எனவே, செல்வத்தைப் பற்றி பெருமை கொள்ளக்கூடாது.
3. இறைமறுப்பின் விளைவு: இறைவனின் அருளை மறுத்து, செல்வத்தின் மீது மட்டுமே நம்பிக்கை வைப்பவர்களுக்கு இறைவன் வேதனையை அனுப்பக்கூடும். இது ஒரு எச்சரிக்கையாகும்.
4. நன்றியுணர்வின் முக்கியத்துவம்: இறைவன் கொடுத்த அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துவதே உண்மையான ஈமானின் அடையாளம். நன்றி செலுத்துபவர்களுக்கு இறைவன் மேலும் அதிகமாக வழங்குவான்.
5. மறுமை வாழ்வின் மேன்மை: இவ்வுலக செல்வத்தை விட மறுமையின் நிலையான பரிசுகளே சிறந்தவை. முஃமின் தனது நம்பிக்கையை மறுமை வாழ்வில் வைக்கிறான், அதுவே அவனது வெற்றிக்குக் காரணமாகிறது.