سوره کهف — آیه 40

معانی کلمات:

• حُسباناً: عذاب و آفتی از آسمان، مانند صاعقه و آتش.
• صَعیداً: زمین هموار و بدون گیاه.
• زَلَقاً: زمین صاف و لغزندهای که قدم بر آن استوار نمیماند.

تفسیر آیه:

سپس آن مرد مؤمن ادامه داد: امیدوارم پروردگارم به من بهتر از باغ تو عطا کند و بر باغ تو عذابی از آسمان بفرستد که آن را به زمینی صاف، لغزنده و بدون گیاه تبدیل کند؛ به گونهای که نه گیاهی در آن بروید و نه قدمی بر آن استوار بماند. این سخن او نشاندهندهی ایمان و توکلش به خداوند و اطمینان به عدالت و قدرت اوست، در حالی که به جای ناامیدی، به فضل پروردگار امید دارد و از عذاب الهی برای متکبران بیم میدهد.

فواید و پیامهای آیه:

• مؤمن در برابر نعمتهای دنیوی، به نعمتهای پایدار و جاودان آخرت امید دارد و به مال و مقام دیگران حسادت نمیکند.
• انسان باید بداند که نعمتها از سوی خداست و هر لحظه ممکن است با ناسپاسی و تکبر، از دست بروند؛ پس شایسته است که شکرگزار باشد.
• این آیه درس تواضع و فروتنی میدهد و هشدار میدهد که تکبر و فخرفروشی به مال و فرزند، موجب خشم الهی و نابودی نعمتها میشود.
• ایمان واقعی، انسان را به امیدواری به فضل خدا و ترس از عذاب او سوق میدهد و او را از وابستگی به دنیا بازمیدارد.