Kəhf surəsi — Ayə 40

Kəlmələrin mənaları:

• Hüsban – göydən enən odlu məşəllər, ildırımlar və ya müsibət mənasındadır.
• Səid – yer üzü, torpaq.
• Zələq – hamar, sürüşkən, üzərində heç bir bitki bitməyən, ayaq basılan yerdə sürüşən torpaq.

Təfsir:

Bu ayədə mömin şəxs öz kafir və mütəkəbbir yoldaşına xitab edərək deyir: "Əgər sən məni öz mal-dövlətin və övladlarınla məndən üstün sayırsansa, bil ki, bu dünya malı keçicidir. Mən Rəbbimdən ümid edirəm ki, O, mənə sənin bağından daha xeyirli olanını verər. Sənin bağına isə göydən elə bir müsibət, elə bir ildırım və ya əzab göndərər ki, o bağ hamar, sürüşkən bir torpağa çevrilər – üzərində nə bir bitki bitər, nə də ayaq basmaq mümkün olar. Beləliklə, sənin öyündüyün bütün var-dövlətin bir anda məhv olub yox olar."

Bu, mömin şəxsin Allaha olan dərin inamını və təvəkkülünü göstərir. O, dünya malına aldanmır, bilir ki, əsl nemət və xeyir Allahın yanındadır. O, öz Rəbbinə güvənir və yalnız Ondan gözəl bir qarşılıq gözləyir. Bu, bizə öyrədir ki, insan heç vaxt malına, mülkünə, övladına qürrələnməməli, hər an Allahın qüdrətini yadında saxlamalıdır. Çünki Allah istədiyini ucaldar, istədiyini alçaldar və heç bir şey Onun iradəsindən kənarda deyildir.

Ey mömin qardaş! Bu ayədən ibrət al: sənin əsl sərvətin imanın, saleh əməllərin və Allaha olan təvəkkülündür. Dünya malı fani, axirət neməti isə əbədidir. Allahdan həmişə xeyir dilə, çətinliklərdə səbir et və bil ki, Allahın mükafatı ən gözəl olanıdır.