کہف سۈرىسى — ئايەت 40

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «عَسَى»: ئۇمىد ۋە ئېھتىماللىق مەنىسىنى بىلدۈرىدۇ، «شايەت»، «بەلكىم» دېگەندەك.
• «حُسْبَانًا»: بۇ يەردە ئاسماندىن چۈشىدىغان ئازاب، يەنى چاقماق، تاشقىن قاتارلىق ئاپەتلەرنى كۆرسىتىدۇ.
• «صَعِيدًا»: تۈزلەڭ يەر، ئوچۇق زېمىن.
• «زَلَقًا»: تېيىلغاق، تاپىلىق، ئۈستىدە تۇرغىلى بولمايدىغان يەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە مۆمىن كىشى ئۆزىنىڭ كاپىر قېرىندىشىغا نەسىھەت قىلىپ، مۇنداق دەيدۇ: سېنىڭ باغچەڭگە مەھلىيا بولۇپ، پەرۋەردىگارىڭنى ئەسلىمەي، «بۇ مېنىڭ ئۆزۈمنىڭ كۈچ-قۇدرىتىم بىلەن قولغا كەلتۈرگەن نەرسەم» دەپ مەغرۇرلانما. ئەگەر سەن مېنى مال-مۈلۈك ۋە بالىلار جەھەتتە ئۆزۈڭدىن كەم كۆرسەڭ، مەن ئاللاھنىڭ ماڭا سەندىن ياخشىراق نەرسە ئاتا قىلىشىنى ئۈمىد قىلىمەن. شۇنداقلا، ئاللاھ سېنىڭ باغچەڭگە ئاسماندىن ئازاب چۈشۈرۈشى مۇمكىن، شۇنىڭ بىلەن ئۇ باغچە تېيىلغاق، تاپىلىق، ھېچقانداق ئۆسۈملۈك ئۈنمەيدىغان تۈزلەڭ يەرگە ئايلىنىپ قالىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، نېمەت ئاللاھنىڭ قولىدا، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىش ۋە تەۋەككۈل قىلىش لازىم. مال-مۈلۈك ۋە بالىلار ئاللاھنىڭ سىنىقى، ئۇلار بىلەن مەغرۇرلىنىش ئەمەس، بەلكى ئاللاھقا قۇلچىلىق قىلىش كېرەك. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق نەرسىگە قادىر، ئۇ بىر ئەمىر بىلەن باغچىنى ۋەيران قىلىپ، ئىگىسىنى ئۈمىدسىز قالدۇرالايدۇ. شۇڭا، ھەر ۋاقىت ئاللاھنى ئەسلىش، ئۇنىڭ نېمىتىگە شۈكۈر قىلىش ۋە ئۇنىڭدىن ياخشىلىق تىلەش مۆمىننىڭ ئالاھىدىلىكىدۇر. بۇ ئايەت بىزنى تەكەببۇرلۇقتىن ساقلىنىشقا، ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى تونۇشقا ۋە ھەر ئىشتا ئۇنىڭغا يۆلەنشكە چاقىرىدۇ.