Suurah Al-Kahf — Aayad 40

Macnada Erayada:

• Husbaanan: Cadaab, dhagaxyo ama dab ka yimaada samada (sida danab ama qarax).
• Sa’iidan: Dhul cad oo siman oo bannaan.
• Zalaqan: Dhul lagu simbiririxi karo, oo aan wax ka soo bixin.

Tafsiirka:

Kani waa hadalkii ninka mu’minka ah ee ku jawaabay saaxiibkiisii gaalada ahaa ee la faanayay xoolihiisa iyo carruurtiisa. Wuxuu ku yidhi: Haddii aad i arki karto aniga oo kaa liita xoolaha iyo carruurta, haddana waxaan rajaynayaa in Eebahay i siiyo Janno ka khayr badan tan aad leedahay, isaguna ku cadaabo adiga iyo beertaada. Wuxuu Eebe ku diri doonaa beertaada cadaab ka yimaada samada, sida danab ama dhagaxyo naara ah, markaas ay noqon doonto dhul siman oo lagu simbiririxi karo, oo aan waxba ka soo bixin, ayna uga tagto dooxo ama barax. Tani waa digtooni iyo hanjabaad ku saabsan in nicmada Eebe laga yaabo inay ka tagto kii gaalowda oo faanka ku xadgudba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

• Mu’minku waa inuu ku xasilo in khayrka dhabta ah uu yahay kan Eebe siiyo, ee ma aha kan dadku ku faano.
• Faan iyo isla-weyni xoolaha iyo carruurta waa caafimaad darro, waana in laga fogaadaa.
• Cid kasta oo Eebe nicmo siiyo, waa inay ku mahadnaqaan Eebe oo ay yiraahdaan "Maa shaa Allah" (waxa Eebe doono), si ay uga badbaadaan ka tagista nicmada.
• Awoodda Eebe way ballaaran tahay, wuxuuna ku beddeli karaa xaalad kasta, sida beerta qurxoon oo noqonaysa dhul aan waxba ka soo bixin.
• Tani waxay dadka ku dhiirigelisaa inay ku tiirsanaadaan Eebe oo ay ka fikiraan aakhiro, halka ay ka faani lahaayeen adduunka.