Surat Al-Kahf — Ayat 41

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَوْ (aw): utawa.
• يُصْبِحَ (yusbiha): dadi, malih dadi.
• مَاؤُهَا (mā'uhā): banyune (kebone).
• غَوْرًا (ghauran): ilang ngisor lemah, ora bisa ditemokake maneh.
• فَلَن تَسْتَطِيعَ (falan tastathī'a): mula ora bakal bisa.
• لَهُ (lahu): marang banyu iku.
• طَلَبًا (thalaban): nggoleki, golek.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah nerangake kelanjutan saka critane wong kang duwe kebon kang akeh lan gumunggung. Sawise nyebutake yen kebone bisa dirusak lan dadi lemah gundhul, saiki Allah nyebutake kemungkinan liya: banyune kebon mau bisa dadi ghauran, yaiku mlebu ing jero lemah lan ilang, ora bisa dijupuk maneh.

Dadi, wong kang gumunggung iku ora mung kena musibah saka tanduran-tandurane kang rusak, nanging uga bisa kelangan sumber banyu kang dadi nyawane kebone. Yen banyune wis ilang mlebu ing lemah, dheweke ora bakal bisa nggoleki utawa njupuk maneh, sanajan ngupaya kanthi cara apa wae. Kabeh kekuwatan lan kasugihane ora bisa mbalekake banyu kang wis ilang iku.

Ayat iki nuduhake yen kabeh nikmat, kalebu kebon kang subur lan banyu kang mili, iku mung titipan saka Allah. Yen Allah kepengin njupuk nikmat iku, ora ana siji-sijia kang bisa ngalangi. Wong kang gumunggung karo kasugihane lan lali marang Allah bakal krasa kelangan kabeh-kabeh, lan ora ana kang bisa nulungi.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Kabeh nikmat iku saka Allah: Kebon kang subur, banyu kang mili, lan kasugihan iku kabeh mung peparing saka Allah. Mulane ora pantes yen awake dhewe gumunggung lan lali marang kang menehi.
• Ora ana kekuwatan kajaba saka Allah: Yen Allah wis netepake sesuatu, ora ana siji-sijia kang bisa ngalangi, sanajan duwe bandha akeh utawa kekuwatan gedhe.
• Aja gumunggung karo kasugihan: Wong kang gumunggung karo kasugihane bisa kelangan kabeh-kabeh kanthi cepet, kaya banyu kang ilang mlebu ing lemah.
• Tansah eling lan syukur: Nalika awake dhewe diparingi nikmat, aja lali ngucap "Maa syaa Allah, laa quwwata illaa billah", lan tansah syukur marang Allah.
• Islam mulangake supaya ora sombong: Kabeh kang ana ing donya iki mung sementara. Sing langgeng yaiku amal kabecikan lan iman marang Allah.

Mula saka iku, ayo padha tansah eling marang Allah, syukur marang nikmat kang wis diparingake, lan aja gumunggung karo apa kang ana ing tangan kita, amarga kabeh iku mung titipan kang bisa dijupuk maneh dening Allah ing sembarang wektu.