Sure Kehf — Ayet 41

Kelime Anlamları:

• Ğavr (غَوْرًا): Suyun yerin derinliklerine çekilip kaybolması, gözden kaybolacak kadar derine inmesi.
• Taleb (طَلَبًا): Arama, isteme, elde etmeye çalışma.

Tefsir:

Bu âyet, mümin kardeşin, kâfir ve kibirli arkadaşına söylediği uyarıların son halkasıdır. O, bahçe sahibine şöyle demektedir: "Belki Rabbim, bana senin bahçenden daha hayırlısını verir; senin nankörlüğün sebebiyle de senin bahçene gökten bir afet gönderir de o bahçe kaygan, çorak bir toprak hâline gelir. Yahut da bahçenin suyu yerin dibine öyle bir çekilir ki, onu aramaya kalksan bile asla bulamazsın, ona ulaşmaya gücün yetmez."

Bu ifade, Allah'ın kudretinin sınırsızlığını ve insanın acziyetini gözler önüne serer. İnsan ne kadar mal, mülk ve imkâna sahip olursa olsun, bu nimetlerin devamı Allah'ın iradesine bağlıdır. Su, bir bahçenin can damarıdır; o kaybolduğunda bahçenin varlığı da sona erer. İşte Allah dilediğinde, insanın en hayati ihtiyacı olan suyu bile yerin dibine geçirir ve kimse onu geri getiremez.

Buradan alınacak büyük ders şudur: Ey insan! Sahip olduğun her şey, Allah'ın bir emanetidir. Bu emanetlerle şımarıp kibirlenme, kendini başkalarından üstün görme. Bil ki, Allah bir kuluna verdiği gibi, onu geri almak da O'nun elindedir. Nimetin kıymetini bil, şükrünü eda et ve her zaman "Mâşâallah, Allah'ın dilediği olur, O'ndan başka kuvvet ve kudret sahibi yoktur" de. Böylece hem dünyada huzur bulur, hem de ahirette kurtuluşa erersin. Unutma ki, Allah'a güvenen ve O'na sığınan kulu, Allah asla yalnız bırakmaz; ona daha hayırlısını verir.