Kahf surasi — Oyat 41

Kalima ma'nolari:

• غَوْرًا – yer ostiga singib ketgan, suvi qurib, ildiziga qadar botib ketgan suv.
• فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا – endi sen uni topishga, izlab kelishga qodir bo'lolmaysan.

Tafsir:

Ya'ni, Alloh taolo o'sha bog'ingning suvini yer ostiga shunday chuqur singdirib yuboradiki, sen uni qidirib topishga, qazib chiqarishga yoki biron vosita bilan yetib olishga hargiz qodir bo'lolmaysan. Agar suv yer ostiga g'oyib bo'lsa, bog'ning hech qanday qiymati qolmaydi, daraxtlar qurib, butun mehnating zoye ketadi. Bu hol – mo'min bandaning kofir do'stiga aytgan so'zining davomi bo'lib, u o'z e'tiqodida sobit turib, Allohning qudrati hamma narsaga yetishini, agar xohlasa, eng go'zal bog'ni ham halokatga uchratishi mumkinligini bildirmoqda. Bu yerda ogohlantirish shaklida keltirilganki, kishi o'z mol-mulki va farzandlari bilan mag'rurlanib, Allohning ne'matini unutmasin, balki har lahzada bu ne'matlarning zavol topishi mumkinligini yodda tutsin.

Foydalar:

1. Inson o'ziga berilgan har qanday ne'mat – mol, mulk, farzand, bog'-rog' – barchasi Allohning in'omi ekanini va Uning xohishi bilan istalgan paytda yo'q bo'lib ketishini anglab yashashi lozim.
2. Mo'min kishi doimo shukr qilishga, ne'mat ko'payganda "Masha Alloh, la quvvata illa billoh" deyishga odatlanmog'i kerak, chunki bu so'z insonni mag'rurlikdan saqlaydi.
3. Allohning qudrati cheksizdir – U xohlasa, suvni yerga singdirib, butun hayot manbaini yo'q qilishga qodir. Shuning uchun inson o'z kuchi va imkoniyatlariga emas, faqat Allohga suyanmog'i lozim.
4. Bu oyat kofir va mag'rur kishilarga ibratdir – ularning dunyoviy boyliklari ularni Allohning azobidan qutqara olmaydi, aksincha, bu boyliklar ular uchun sinov va halokat sababchi bo'lishi mumkin.
5. Mo'min kishi do'stiga nasihat qilishda faqat yaxshi so'z bilan emas, balki haqiqatni ochiq va ravshan bayon qilishi, uni oxirat va dunyo oqibatlaridan ogohlantirishi lozim.