کہف سۈرىسى — ئايەت 41

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «غَوْرًا»: يەر ئاستىغا سىڭىپ كەتكەن، چوڭقۇرغا كەتكەن دېگەن مەنىدە.
• «طَلَبًا»: ئىزدەش، ئىزدەپ تېپىش دېگەن مەنىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىلگىرىكى ئايەتلەر بىلەن مۇناسىۋەتلىك بولۇپ، باغۋەنلىك بىلەن مەغرۇرلانغان، ئاللاھنىڭ نېمىتىنى ئۇنۇتقان كىشىگە قارىتىلغان ئەسكەرتىشتۇر. ئۇ كىشى بېغىغا مەغرۇرلىنىپ: «مەن بۇ باغنى ھەرگىز ئۆچۈپ كەتمەيدۇ» دەپ ئويلىغان ئىدى. ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۇنىڭغا جاۋاب بېرىپ: «ياكى بېغىڭنىڭ سۇيى يەر ئاستىغا سىڭىپ كېتىپ، ئۇنى ھەرگىز ئىزدەپ تاپالمايدىغان بولۇپ قالسا» دەيدۇ.

يەنى: ئەگەر ئاللاھ خالىسا، بېغىڭنىڭ سۇيىنى يەر ئاستىغا سىڭدۈرۈۋېتىدۇ، شۇنداق قىلغاندا سەن ئۇ سۇنى قايتا ئىزدەپ تاپالمايسەن، ھېچقانداق ئۈسۈل بىلەن ئۇنى چىقىرالمايسەن. سۇ بولمىسا، باغمۇ قۇرۇپ، ئۆسۈملۈكلەرمۇ ھالاك بولىدۇ، ئاخىرىدا قۇرۇق، تۈزلەڭ يەرگە ئايلىنىپ قالىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىنسان ھەر قانداق نېمەتكە ئىگە بولسا، ئۇنى ئاللاھنىڭ ئىرادىسى ۋە مەرھەمىتى بىلەن ئىگە بولغانلىقىنى ئۇنۇتماسلىقى كېرەك. باغ-بوستانلىق، مال-مۈلۈك، بايلىق — ھەممىسى ئاللاھنىڭ ئامانىتى. ئەگەر ئىنسان تەكەببۇرلۇق قىلىپ، ئاللاھنى ئۇنۇتسا، ئاللاھ بىر لەھزە ئىچىدە ئۇنىڭدىن ئۇ نېمەتلەرنى تارتىۋېلىشى مۇمكىن. شۇڭا ھەر قانداق نېمەتكە ئېرىشكەندە، ئاللاھقا شۈكۈر قىلىش، «بۇ ئاللاھنىڭ ئىرادىسى بىلەن بولدى، ئاللاھ خالىمىسا ھېچقانداق كۈچ-قۇۋۋەت بۇنى قولغا كەلتۈرەلمەيدۇ» دېيىش لازىم.

بۇ ئايەت يەنە بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيا نېمەتلىرى ۋاقىتلىق، ئۇلارغا ئىشىنىپ قېلىش خاتا. ھەقىقىي مەڭگۈلۈك نېمەت ئاللاھنىڭ رازىلىقى ۋە ئاخىرەت سارىيىدىدۇر. ئاللاھ تائالا بىزنى تەكەببۇرلۇقتىن ساقلىسۇن، شۈكۈر قىلغۇچى بەندىلەردىن قىلسۇن.