Аль-Кахф сүресі — Аят 46

1. Сөздердің мағынасы:

• الْمَالُ — мал-мүлік, дүние байлығы.
• الْبَنُونَ — ұлдар, балалар (жалпы перзент).
• زِينَةُ — сән, көрік, әшекей.
• الْحَيَاةِ الدُّنْيَا — өтпелі дүние өмірі.
• الْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ — мәңгі қалатын игі істер (зикр, салиқалы амалдар).
• ثَوَابًا — сауап, жазасы, ақыреттегі сый.
• أَمَلًا — үміт, күтім.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта адамдардың дүниеде мақтанатын екі нәрсесіне — мал-мүлік пен перзентке тоқталады. Олар — осы өтпелі өмірдің сәні мен көркі. Адам баласы байлығымен және ұл-қызымен дүниеде әшекейленіп, көзге түседі. Алайда бұл екеуі де жалған дүниенің ғана безендірушісі, олар мәңгілік емес, бір күні аяқталады.

Ал «мәңгі қалатын игі істер» — «Субханаллаһ, уәлхамдулиллаһ, уә лә иләһа иллаллаһ, уаллаһу акбар» деген секілді зікірлер мен салиқалы амалдар — Раббыңның құзырында сауап жағынан да, үміт жағынан да әлдеқайда қайырлы. Яғни, мал мен баланың пайдасы тек осы дүниемен шектелсе, игі амалдардың сауабы ақыретте мәңгілікке жалғасады. Сондықтан ақылды адам дүниенің өтпелі сәніне алданып қалмай, мәңгілік пайда беретін істерге ұмтылуы керек. Малды да, баланы да Алла разылығы үшін жұмсаған адамға олар ақыретте пайда әкеледі.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұжырымдар:

• Дүние байлығы мен перзент — Алланың берген нығметі, бірақ олар өтпелі, сондықтан оларға тым байланып қалу дұрыс емес.
• Ең құнды нәрсе — Алланы еске алу, зікір айту және салиқалы амалдар жасау. Бұлар адамды ақыретте де, дүниеде де биік дәрежеге жеткізеді.
• Ислам адамды дүниеден бездірмейді, керісінше мал мен баланы да Алла жолында пайдалануға шақырады. Сонда олар сауапқа айналады.
• Ақыреттегі сауап — адамның ең үлкен үміті. Дүниелік үміттер уақытша, ал игі амалдардың үміті мәңгілік.
• Бұл аят мұсылманды дүниенің жалған сәніне алданбай, мәңгілік құндылықтарға ұмтылуға тәрбиелейді. Ислам — адамды шынайы бақытқа, яғни Алла разылығына жетелейтін дін.