سورت بقره — آیت 134

د کلمو معناګانې:

• تِلْكَ أُمَّةٌ: هغه ډله او جماعت.
• قَدْ خَلَتْ: تېره شوې ده، وفات شوې ده.
• لَهَا مَا كَسَبَتْ: د هغوى لپاره دي هغه عملونه چې دوى كړي دي.
• وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ: او تاسو لپاره دي هغه عملونه چې تاسو يې كوئ.
• لَا تُسْأَلُونَ: تاسو به نه پوښتل كېږئ.

تفسیر:

دا هغه امتونه دي چې له تاسو مخكې تېر شوي دي او د دوى وخت ختم شوى دى. دوى به د خپلو عملونو په بدله كې جزا او سزا ترلاسه كړي؛ ښه عملونه به يې ښه بدله ولري او بد عملونه به يې بد بدله ولري. همدارنګه تاسو به د خپلو عملونو مسؤلیت لرئ او د هغوى د عملونو په اړه به له تاسو نه پوښتنه نه كېږي. نو تاسو د هغوى په فكر كې مه ځئ چې دوى څه كړي دي، بلكې خپل عملونه وګورئ او ښه يې كړئ. دا چې ځينې خلک د خپلو پلرونو او نيكونو په عملونو ویاړي، دا بې ګټې خبره ده؛ ځكه هر څوك به د خپل عمل په بدله كې جزا ترلاسه كړي، نه د بل چا په عمل كې.

فايدې:

• دا چې هر انسان د خپل عمل مسؤل دى، نو څوك د بل چا په عمل نه شي خلاصېدلى او نه هم بل چا ته ضرر رسېدلى شي.
• دا چې په اسلام كې د ویاړ معیار نسب او قبیله نه ده، بلكې تقوا او ښه عمل دى.
• دا چې انسان بايد له تېرو امتونو نه عبرت واخلي او خپل اوسني عملونه سم كړي، نه دا چې يواځې په تاريخي ویاړونو خوشحاله شي.
• دا چې د الله تعالی عدالت بشپړ دى؛ نو هيڅوك به د بل چا د ګناه په وجه نه نيول كېږي، او دا د الله تعالی رحمت دى چې هر څوك به يواځې د خپل عمل په بدله كې حساب وركوي.