ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 134

የቃላት ማብራሪያ፦

• تِلْكَ፦ ያች (የሩቅን የሚያመለክት ቃል)።
• أُمَّةٌ፦ ሕዝብ ወይም ቡድን።
• قَدْ خَلَتْ፦ በእርግጥ አልፋ ሄደች፤ ተለይታ ሄደች።
• لَهَا مَا كَسَبَتْ፦ ለእርሷ የሠራችው ሥራ አላት።
• وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ፦ ለእናንተም የሠራችሁት ሥራ አላችሁ።
• وَلَا تُسْأَلُونَ፦ አትጠየቁም፤ ተጠያቂ አትሆኑም።
• عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ፦ እነሱ ይሠሩት ስለነበረው ሥራ።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ይህች አንቀጽ ስለ ቀደሙት ሕዝቦች ሁኔታ ትነግረናለች። እነዚያ ሕዝቦች ቀድመው አልፈው ሄደዋል፤ እያንዳንዳቸውም የሠሩት ሥራ የራሳቸው ነው። መልካም ሥራ ከሠሩ መልካሙ ለእነሱ ነው፤ መጥፎ ሥራ ከሠሩም መጥፎው በእነሱ ላይ ነው። እናንተም የራሳችሁ ሥራ አላችሁ፤ እነሱ የሠሩትን ሥራ ተጠያቂ አትሆኑም፤ እነሱም የእናንተን ሥራ ተጠያቂ አይሆኑም። ማንም ሰው በሌላ ሰው ኃጢአት አይያዝም። እያንዳንዱ ሰው የሚመለሰው ለራሱ ሥራ ብቻ ነው።

እንግዲህ የቀደሙት ሕዝቦች ሥራ ከእኛ ሥራ ሊያዘናጋን አይገባም። እኛ ራሳችን የምንሠራውን መልካም ሥራ ማየት አለብን። ከአላህ እዝነት በኋላ ሰውን የሚጠቅመው የራሱ መልካም ሥራ ብቻ ነው። ሌላ ሰው ለሌላ ሰው አይጠቅምም፤ አይጠይቅምም።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ትሰጠናለች፦ ማንም ሰው በሌላ ሰው ሥራ አይጠየቅም፤ ሁሉም ሰው ለራሱ ሥራ ተጠያቂ ነው። ስለዚህ እያንዳንዳችን የራሳችንን ሥራ ማስተካከል፣ መልካም ሥራ መሥራት፣ አላህን መፍራትና ትእዛዞቹን መጠበቅ አለብን። ይህች አንቀጽ የአላህን ፍትሕ ታሳየናለች፤ አላህ ፍትሐተኛ ነው፤ ማንንም በሌላ ሰው ኃጢአት አይቀጣም። እንግዲህ ወደ አላህ በንስሐ ተመልሰን፣ መልካም ሥራዎችን በመሥራት፣ በቀናው መንገድ ላይ በመጽናት ለአላህ እዝነትና ምሕረት እንጠጋ። አላህ ሁሉንም መልካም ሥራዎቻችንን ይቀበልልን፤ ከክፉ ሥራዎችም ይጠብቀን።