Surah Al-Baqarah — Talata 134

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Tilka ummatun – Ang pamayanang iyon (ang mga naunang henerasyon).
• Qad khalat – Lumipas na at wala na sa mundong ito.
• Lahā mā kasabat – Para sa kanila ang kanilang mga ginawang kabutihan o kasamaan.
• Wa lakum mā kasabtum – At para sa inyo ang inyong sariling mga gawa.
• Wa lā tus'alūn – Hindi kayo tatanungin o pananagutin.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay tumutukoy sa mga pamayanang nauna sa inyo, tulad ng mga anak ni Propeta Abraham at Jacob (mga Israelita). Sila ay isang pamayanang lumipas na; may kanya-kanya silang mga gawa na kanilang pinaghirapan, mabuti man o masama, at sila ay gagantihan ayon dito. At kayo naman, O mga Muslim, ay may kanya-kanyang mga gawa na kayo rin ang mananagot. Hindi kayo tatanungin tungkol sa kanilang mga ginawa, at hindi rin sila tatanungin tungkol sa inyong mga gawa. Walang sinuman ang mananagot sa kasalanan ng iba, at walang sinuman ang makikinabang sa gawa ng iba. Sa Araw ng Paghuhukom, bawat isa ay gagantihan lamang batay sa kanyang sariling pananampalataya at kabanalan. Kaya huwag ninyong hayaang ang mga usapan tungkol sa mga naunang pamayanan ay makapagpaligaw sa inyo sa pagtuon sa inyong sariling mga gawa, sapagkat walang makapagliligtas sa inyo maliban sa inyong sariling mabubuting gawa at tunay na pananampalataya.

Mga Aral na Makukuha:

• Ang katarungan ng Allah ay ganap: walang sinuman ang mananagot sa kasalanan ng iba, at bawat kaluluwa ay gagantihan ayon sa kanyang ginawa.
• Ang pagmamalaki sa mga ninuno o pag-asa sa kanilang mga gawa ay walang silbi; ang tunay na halaga ay nasa sariling pananampalataya at pagsisikap sa pagsunod sa Allah.
• Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na maging responsable sa ating mga aksyon at huwag sisihin ang iba o umasa sa kanilang mga nagawa.
• Ito ay nagbibigay ng pag-asa at nag-uudyok sa bawat isa na magsikap sa mabubuting gawa, sapagkat ang pintuan ng awa ng Allah ay bukas para sa lahat hanggang sa dumating ang takdang oras.
• Ang tunay na tagumpay ay hindi sa pamamagitan ng lahi o angkan, kundi sa pamamagitan ng taqwa (pagkatakot sa Allah at kabanalan) at mabubuting gawa na siyang magdadala sa atin sa Kanyang kaligayahan.