سورت بقره — آیت 193

د معنا کلمات:

• فتنه: دلته فتنه معنى شرك او كفر دى، يعنې له اسلام څخه اړول او د الله په لاره كې خنډونه جوړول.
• عدوان: ظلم او تېرى، دلته معنى د ظالمانو سزا او مقابله ده.

د آيت تفسير:

اى مؤمنانو! تاسو له مشركانو او كافرانو سره جګړه كوئ تر هغه وخته پورې چې فتنه ختمه نه شي، يعنې شرك او كفر له منځه لاړ نه شي او خلك پرته له دې چې وېرېږي، يواځې د الله عبادت وكړي او دين په بشپړه توګه د الله لپاره خالص شي. كه دوى له كفر او شرك څخه لاس واخيست او په اسلام كې راغلل، نو تاسو له دوى سره جګړه مه كوئ، ځكه چې ظلم او تېرى يواځې پر هغو ظالمانو كېږي چې په كفر او سركشۍ يې دوام لري او د الله له لارې څخه د خلكو په اړولو كې سمبول دي.

د آيت څخه فايدې:

1. اسلام د سولې او امنيت دين دى، جګړه يواځې د فتنې او شرك د ختمولو لپاره مشروعه شوې ده، نه د وينې تويولو يا ظلم لپاره.
2. كه دښمن سولې ته راشي، نو مسلمانان هم بايد سوله ومني، ځكه چې اسلام د ظلم او تېري مخالف دى.
3. دا آيت د دې ښكاره دليل دى چې په اسلام كې د عبادت ازادي شته، او هيڅوك په زور دين ته نه نشي اړولى، بلكې جګړه يواځې د هغو كسانو پر ضد ده چې خلك په زور له حق څخه اړوي.
4. الله تعالی عادل دى، او سزا يواځې پر ظالمانو نازلېږي، چې دا د الله د رحمت او عدل ښكاره بېلګه ده.