Surah Al-Baqarah — Talata 193

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Fitnah – Ang ibig sabihin dito ay ang pagtatambal sa Allah (shirk) at ang paghadlang sa mga tao sa landas ng Allah, gayundin ang pag-uusig sa mga mananampalataya dahil sa kanilang pananampalataya.
• Ad-Din – Ang pagsamba at pagsunod, na nauukol lamang sa Allah.
• Udwan – Ang paglabag o pag-atake; dito, tumutukoy sa anumang karahasan o paghihiganti.
• Ad-Dhalimin – Ang mga mapaggawa ng kamalian, partikular ang mga nagpapatuloy sa kawalang-paniniwala at paniniil.

Paliwanag ng Talata:

Ipagpatuloy ninyo, O mga mananampalataya, ang pakikipaglaban sa mga sumasamba sa mga diyus-diyosan at sa mga umaapi sa inyo, hanggang sa wala nang pag-uusig laban sa mga Muslim dahil sa kanilang relihiyon, at hanggang sa mawala ang shirk at ang pagsamba sa iba maliban sa Allah. Ang layunin ay ang maging dalisay ang pagsamba at ang relihiyon ay para lamang sa Allah, nang walang anumang katambal. Kung sila ay tumigil na sa kanilang kawalang-paniniwala at sa pananakit sa mga Muslim, at sila ay nagbalik-loob sa Islam o nakipagkasundo, dapat din kayong tumigil sa pakikipaglaban sa kanila. Sapagkat walang karapatang lumabag o umatake sa sinuman maliban sa mga taong nagpapatuloy sa kanilang paniniil at pagsuway sa Allah, tulad ng mga umaapi sa iba at humahadlang sa landas ng Allah. Ang kabayaran sa mga ganitong uri ng tao ay nararapat lamang, sapagkat sila mismo ang pumili ng landas ng kawalang-katarungan.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang pakikipaglaban sa Islam ay hindi walang layunin; ito ay may malinaw na hangarin: ang protektahan ang kalayaan sa relihiyon at ang mawakasan ang pang-aapi at pag-uusig sa mga tao dahil sa kanilang pananampalataya.
2. Ang kapayapaan ay pangunahing hangarin ng Islam; kung ang kalaban ay tumigil sa kanilang pagsalakay, ang mga Muslim ay inuutusan ding tumigil at hindi lumabag sa hangganan.
3. Ang katarungan ay pundasyon ng pakikitungo; walang sinuman ang dapat saktan maliban sa mga taong nagpapatuloy sa paniniil at pagsuway sa Allah.
4. Ang tunay na kapayapaan ay makakamit lamang kapag ang pagsamba ay nakalaan sa Allah lamang, at ang mga tao ay malaya sa pamimilit at pang-aapi sa usapin ng relihiyon.