Сураи Аль-Бакара Оят 198 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар ба ҳангоми ҳаҷ толиби рӯзии Худо бошед, гунаҳгор нашудаед…

Аль-Бакара · 198/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ ۝١٩٨

🔤 Transliteration

Laisa `alaikum junaahun an tabtaghoo fad lam mir rabbikum; fa izaaa afadtum min `Arafaatin fazkurul laaha `indal-Mash`aril Haraami waz kuroohu kamaa hadaakum wa in kuntum min qablihee laminad daaaleen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар ба ҳангоми ҳаҷ толиби рӯзии Худо бошед, гунаҳгор нашудаед ва чун аз Арафот бозгаштаед, Худоро дар Машъарулҳаром ёд кунед: аз он рӯ ки шуморо ҳидоят карда, дар ҳоле ки пеш аз он гумроҳ будаед.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

جُنَاحٌ: гуноҳ, айб.
تَبْتَغُوا: талаб кунед, ҷӯед.
فَضْلًا: ризқу рӯзӣ, фоидаи тиҷорат.
أَفَضْتُم: равона шудед, баргаштед (аз Арафот ба сӯи Муздалифа).
عَرَفَاتٍ: Арафот — ҷои истодани ҳоҷиён рӯзи 9-уми зулҳиҷҷа.
الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ: Машъари Ҳаром — номи мавзеи Муздалифа, ки наздикии он ҳоҷиён шабро мегузаронанд.
الضَّالِّينَ: гумроҳон, ноогоҳон аз роҳи ҳидоят.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованд ба бандагони худ иҷозат медиҳад, ки ҳангоми адои ҳаҷ ба талаби ризқи ҳалол машғул шаванд — хоҳ тавассути тиҷорат ва хоҳ дигар роҳҳои ҳалол. Ин амал гуноҳ нест ва бо ҳаҷ мухолифат надорад. Пас, вақте ки ҳоҷиён рӯзи нӯҳуми зулҳиҷҷа пас аз вуқуф дар Арафот ба сӯи Муздалифа равона мешаванд, бояд Худоро бо тасбеҳ, таҳлил, дуо ва талбия ёд кунанд, махсусан дар назди Машъари Ҳаром. Ин ёдкард бояд ба шукри ҳидояте бошад, ки Худованд ба онҳо ато кардааст — зеро пеш аз ин ҳидоят онҳо аз роҳи рост ва шинохти ибодату дастурҳои динӣ ноогоҳ буданд. Ҳамин тавр, Худованд бандагонашро ба ёди худ ва шукргузорӣ аз неъмати ҳидоят даъват мекунад.

Фоидаҳои оят:

Ислом дини осонӣ аст: талаби ризқи ҳалол ҳангоми ибодат ҳам ҷоиз аст ва ин гуноҳ нест.
Ҳаҷ фурсати бузурги зикру дуо ва наздик шудан ба Худованд аст.
Ёди Худо бояд бо шукри ҳидоят ҳамроҳ бошад; инсон бояд неъмати роҳи ростро қадр кунад.
Ҳидоят неъмати бузург аст, ки Худованд ба бандагони худ мебахшад; пеш аз ҳидоят инсон метавонад дар гумроҳӣ бошад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳамеша Худоро ёд кунем, шукргузор бошем ва аз неъматҳои Ӯ, аз ҷумла неъмати дин ва ибодат, шодмон гардем.

📜 Оят 196-200 — Сураи Аль-Бакара

196وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ ۚ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ۖ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ ۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِّن رَّأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ ۚ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ۚ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗ ذَٰلِكَ لِمَن لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Ҳаҷ ва умраро барои Худо комил ба ҷой оред. Ва агар шуморо аз ҳаҷ боздоштанд, он қадар, ки муяссар аст, қурбонӣ кунед ва сар матарошед то қурбонии шумо ба қурбонгоҳаш бирасад. Агар яке аз шумо бемор ё дар сараш озоре бувад, ба унвони фидя рӯза бидорад ё садақа диҳад, ё қурбонӣ кунад. Ва чун эмин шавад, ҳар ки аз умраи таматтӯъ ба ҳаҷ бозояд, он қадар ки ӯро муяссар аст, қурбонӣ кунад. Ва ҳар киро қурбонӣ муяссар нашуд, се рӯз дар ҳаҷ рӯза бидорад ва ҳафт рӯз чун аз ҳаҷ бозгардад, то даҳ рӯзи комил шавад. Ва ин ҳукм барои касест, ки аз мардуми Макка набошад. Аз Худо битарсед ва бидонед, ки Худо ба сахтӣ уқубат мекунад!

197الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ ۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَىٰ ۚ وَاتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ

Ҳаҷ дар моҳҳои муъайянест. Ҳар кӣ дар он моҳҳо ин фаризаро адо кунад, бояд, ки дар аснои он ҷимоъ накунад ва фисқе аз ӯ сар назанад ва хусумат накунад. Ҳар кори неке, анҷом медиҳед, Худо аз он огоҳ аст. Ва тӯша бардоред, ки беҳтарини тӯшаҳо парҳезгорист, Эй хирадмандон, аз Ман битарсед!

198لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ

199ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Сипас аз он ҷо, ки дигар мардум бозмегарданд, шумо низ бозгардед ва аз Худо омурзиш бихоҳед, ки омурзанда ва меҳрубон аст!

200فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

Чун маносикатонро ба ҷой овардаед, ҳамчунон ки падарони хешро ёд мекардед,--- ҳатто бештар аз он,----- Худойро ёд кунед. Баъзе аз мардум мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, моро ҳам дар дунё чизе бахш». Инҳоро дар охират насибе нест.

← Оят 197 📖 Аль-Бакара Оят 199 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

198Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 198

Сураи Аль-Бакара Оят 198 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар ба ҳангоми ҳаҷ толиби рӯзии Худо бошед, гунаҳгор нашудаед…

Сураи Оят 198/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 196–200. Ба Тоҷикӣ: Русский.