Сураи Аль-Бакара Оят 199 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Сипас аз он ҷо, ки дигар мардум бозмегарданд, шумо низ…

Аль-Бакара · 199/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝١٩٩

🔤 Transliteration

Summa afeedoo min haisu afaadan naasu wastagh firullaah; innnal laaha Ghafoo rur-Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Сипас аз он ҷо, ки дигар мардум бозмегарданд, шумо низ бозгардед ва аз Худо омурзиш бихоҳед, ки омурзанда ва меҳрубон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

أَفِيضُوا: равон шавед, ҳаракат кунед ва аз ҷое ба ҷои дигар биравед. Дар ин ҷо маънои он аз Арафот ба сӯи Муздалифа рафтан аст.
مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ: аз ҳамон ҷое, ки мардум равон мешаванд, яъне аз Арафот.
اسْتَغْفِرُوا: омурзиш бихоҳед, бахшоиш талаб кунед.
غَفُورٌ: бахшанда, омурзанда.
رَحِيمٌ: меҳрубон, раҳмдил.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят ба бандагони худ фармон медиҳад, ки ҳангоми ибодати Ҳаҷ аз Арафот равон шаванд, яъне аз ҳамон ҷое, ки мардуми пайрави Иброҳим (алайҳис-салом) равон мешуданд, на монанди он гурӯҳе, ки дар давраи ҷоҳилият аз Арафот намеистоданд ва худро аз мардум болотар меҳисобиданд. Ин фармон нишон медиҳад, ки дар ибодат бояд роҳи дурусти паёмбарон ва мардуми имоновар пайравӣ шавад, на расму одатҳои нодурусти замони ҷоҳилият.

Сипас Худованд мефармояд, ки аз Ӯ омурзиш бихоҳед барои камбудиҳо ва кӯтоҳиҳое, ки дар иҷрои дастурҳои Ӯ кардаед. Ин даъват ба истиғфор нишон медиҳад, ки инсон ҳамеша ба бахшоиши Парвардигор ниёз дорад, хусусан дар ҷойҳои муқаддас ва дар вақти ибодат.

Дар охир Худованд хабар медиҳад, ки Ӯ бахшанда ва меҳрубон аст. Ӯ гуноҳони касоне, ки тавба мекунанд ва омурзиш мехоҳанд, мебахшад ва ба онҳо раҳм мекунад. Ин сифатҳои Худованд умедворӣ ва бовариро дар дили бандагон зиёд мекунад, то онҳо бо умед ба сӯи Ӯ рӯ оваранд ва аз гуноҳҳои худ пушаймон шаванд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ислом дини пайравӣ ба роҳи дурусти паёмбарон аст, на дини расму одатҳои нодурусти гузаштагон.
Истиғфор ва тавба дар ҳама ҳол, хусусан дар вақти ибодат ва дар ҷойҳои муқаддас, аҳамияти калон дорад.
Худованд бахшанда ва меҳрубон аст; ҳар касе, ки самимона омурзиш бихоҳад, метавонад ба бахшоиши Ӯ умедвор бошад.
Ин оят инсонро ба худшиносӣ ва эҳсоси ниёз ба Худо ҳидоят мекунад, ки ин ба дил оромиш ва ба ҳаёт умед мебахшад.
Ислом дини осонӣ, раҳмат ва умед аст, на дини ноумедӣ ва сахтгирӣ; ҳамин чиз мусулмонро ба дӯст доштани дин ва Қуръон ташвиқ мекунад.

📜 Оят 197-201 — Сураи Аль-Бакара

197الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ ۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَىٰ ۚ وَاتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ

Ҳаҷ дар моҳҳои муъайянест. Ҳар кӣ дар он моҳҳо ин фаризаро адо кунад, бояд, ки дар аснои он ҷимоъ накунад ва фисқе аз ӯ сар назанад ва хусумат накунад. Ҳар кори неке, анҷом медиҳед, Худо аз он огоҳ аст. Ва тӯша бардоред, ки беҳтарини тӯшаҳо парҳезгорист, Эй хирадмандон, аз Ман битарсед!

198لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ

Агар ба ҳангоми ҳаҷ толиби рӯзии Худо бошед, гунаҳгор нашудаед ва чун аз Арафот бозгаштаед, Худоро дар Машъарулҳаром ёд кунед: аз он рӯ ки шуморо ҳидоят карда, дар ҳоле ки пеш аз он гумроҳ будаед.

199ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

200فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

Чун маносикатонро ба ҷой овардаед, ҳамчунон ки падарони хешро ёд мекардед,--- ҳатто бештар аз он,----- Худойро ёд кунед. Баъзе аз мардум мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, моро ҳам дар дунё чизе бахш». Инҳоро дар охират насибе нест.

201وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Ва баъзе аз мардум мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, моро ҳам дар дунё хайре бахш ва ҳам дар охират ва моро аз азоби оташ нигаҳ дор».

← Оят 198 📖 Аль-Бакара Оят 200 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

199Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 199

Сураи Аль-Бакара Оят 199 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Сипас аз он ҷо, ки дигар мардум бозмегарданд, шумо низ…

Сураи Оят 199/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 197–201. Ба Тоҷикӣ: Русский.