سوره بقرہ آيت 215 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (اي پيغمبر) توکان پڇن ٿا ته (اُھي) ڇا خرچين؟ (کين)…

بقرہ · 215/286

ترجمو لکڻ — سوره بقرہ

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ۝٢١٥

🔤 Transliteration

Yas`aloonaka maazaa yunfiqoona qul maaa anfaqtum min khairin falil waalidaini wal aqrabeena walyataamaa wal masaakeeni wabnis sabeel; wa maa taf`aloo min khairin fa innal laaha bihee `Aleem

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

(اي پيغمبر) توکان پڇن ٿا ته (اُھي) ڇا خرچين؟ (کين) چؤ ته جيڪو مال خرچي سو ماءُ پيءُ ۽ مائٽن ۽ ڇورن (ٻارن) ۽ مسڪينن ۽ مسافرن کي (ڏيڻ) جڳائي، ۽ جيڪا چڱائي ڪندؤ (سا لھندؤ) ڇوته الله اُنکي ڄاڻندڙ آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهہ لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

يُنفِقُونَ: خرچ ڪن ٿا، الله جي راهه ۾ مال ڏين ٿا.
خَيْرٍ: هر اهو مال جيڪو حلال ۽ پاڪ هجي.
الْأَقْرَبِينَ: مائٽ، ويجها مائٽ ۽ رشتيدار.
الْيَتَامَىٰ: اهي ٻار جن جا والد وفات ڪري ويا هجن.
الْمَسَاكِينِ: مسڪين، اهي ماڻهو جن وٽ گذر سفر لاءِ ڪافي مال نه هجي.
ابْنِ السَّبِيلِ: مسافر، اهو ماڻهو جيڪو پنهنجي شهر کان پري هجڻ ڪري محتاج ٿي پوي.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! تنهنجا صحابه توکان پڇن ٿا ته اسان پنهنجي مال مان ڇا خرچ ڪريون ۽ ڪنهن تي خرچ ڪريون؟ انهن کي چئو ته جيڪو به حلال ۽ پاڪ مال الله جي رضا لاءِ خرچ ڪريو ٿا، سو پهريان پنهنجي والدين تي، پوءِ ويجهن مائٽن ۽ رشتيدارن تي، پوءِ يتيمن تي، پوءِ مسڪينن ۽ محتاجن تي، ۽ پوءِ ان مسافر تي جيڪو پنهنجي وطن کان پري هجڻ ڪري تنگدست ٿي پوي. ۽ ياد رکو ته توهان جيڪو به چڱو ڪم ڪريو ٿا، ڀلي اهو گهٽ هجي يا وڌ، الله تعاليٰ کي ان جي پوري ڄاڻ آهي، ان کان ڪجهہ به لڪل ناهي، ۽ هو توهان کي ان جو بهترين بدلو ڏيندو.

هن آيت ۾ الله تعاليٰ خرچ ڪرڻ جو طريقو ۽ ترجيحون سيکاريم آهن ته سڀ کان پهرين پنهنجي والدين ۽ ويجهن مائٽن جو خيال رکو، پوءِ يتيمن، مسڪينن ۽ مسافرن جي مدد ڪريو. اهو ئي مال خرچ ڪرڻ جو صحيح ۽ الله کي پسنديده طريقو آهي. ان کان پوءِ زڪات جي فرضيت نازل ٿي، جنهن ۾ مخصوص مال ۽ مخصوص مصرف مقرر ڪيا ويا.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

اسلام ۾ خرچ ڪرڻ جي ترجيح: اسلام اسان کي سيکاريم ٿو ته مال خرچ ڪرڻ وقت سڀ کان پهرين پنهنجي والدين ۽ ويجهن مائٽن جو خيال رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اهي اسان جا سڀ کان وڌيڪ حق دار آهن.
يتيمن ۽ مسڪينن جي سنڀال: اسلام يتيمن، مسڪينن ۽ مسافرن جي مدد ڪرڻ جي ترغيب ڏئي ٿو، جيڪا هڪ مهربان ۽ همدرد معاشري جي علامت آهي.
حلال ۽ پاڪ مال جي اهميت: خرچ ڪرڻ لاءِ اهو ئي مال ڀلو آهي جيڪو حلال ۽ پاڪ هجي، حرام مال الله جي راهه ۾ قبول ناهي ٿيندو.
نيت جي خلوص: هر نيڪي، ڀلي گهٽ هجي يا وڌ، الله تعاليٰ کي ان جي ڄاڻ آهي ۽ هو ان جو اجر ضايع ناهي ڪندو.
الله جي علم جي وسعت: الله تعاليٰ هر شيءِ کان واقف آهي، اسان جو هر ڪم، هر نيت ۽ هر خرچ هن کان لڪل ناهي، تنهنڪري اسان کي هميشہ نيڪ ڪم ڪرڻ گهرجن.
اسلام جي سماجي نظام جي خوبصورتي: اسلام هڪ اهڙو سماجي نظام پيش ڪري ٿو جنهن ۾ هر فرد جي سنڀال ٿئي ٿي، غريب، يتيم ۽ مسافر ڪنهن کان وسريل ناهن.
الله جي راهه ۾ خرچ ڪرڻ جي ترغيب: هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان پنهنجي مال مان الله جي راهه ۾ خرچ ڪريون، ڇاڪاڻ ته اهو ئي ڪاميابي ۽ برڪت جو رستو آهي.

📜 آيت 213-217 — سوره بقرہ

213كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

سڀ ماڻھو ھڪ ٽولي هُئا، پوءِ (ڦري اِختلاف ۾ پيا تنھنڪري) الله پيغمبرن کي خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو، ۽ ساڻن سچ سان ڪتاب ھن لاءِ لاٿائين ته (اُھو ڪتاب) ماڻھن جي وچ ۾ جنھن (ڳالھ) بابت جھڳڙو ڪندا آھن (تنھن بابت) نبيرو ڪري، ۽ اُنھيءَ بابت (ٻئي ڪنھن به) تڪرار نه ڪيو پر جن کي اُھو (ڪتاب) ڏنو ويو تن پڌرن حڪمن اچڻ کانپوءِ پاڻ ۾ ساڙ پيل سببان (تڪرار ڪيو)، پوءِ الله اُھا سچي ڳالھ جنھن بابت جھڳڙو ڪيائون تنھن ڏانھن پنھنجي حُڪم سان مؤمنن کي سڌو رستو ڏيکاريو، ۽ الله جنھن کي گھرندو آھي تنھن کي سڌو رستو ڏيکاريندو آھي.

214أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

(اي مسلمانؤ اوھين) ھن ھوندي به بھشت ۾ گھڙڻ جو گمان ڪندا آھيو ڇا؟ جو اڃان اوھان کي اُنھن جي حالت نه آئي آھي جيڪي اوھان کان اڳ گذريا، جن کي سڃائي ۽ ڏُک پُھتو ۽ ايستائين لوڌيا ويا جيستائين پيغمبر ۽ جي مؤمن ساڻس هُئا (تن دُعا گُھري) چيو ٿي ته الله جي مدد ڪڏھن پھچندي؟ (چيو وين ته) ھوشيار رھو ته الله جي مدد ويجھي آھي.

215يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

216كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

(اي مؤمنؤ) اوھان تي (ڪافرن سان) ويڙھ ڪرڻ فرض ڪئي ويئي آھي ۽ اُھا اوھان کي ناخوش لڳندي آھي، ۽ شايد (اوھين) ڪنھن شي کي ناخوش ڀانيو ۽ (حقيقت ڪري) اُھا اوھان لاءِ ڀلي ھُجي، ۽ شايد ڪنھن شي کي پيارو رکو ۽ اُھا اوھان لاءِ بڇڙي ھجي، ۽ الله ڄاڻندو آھي ۽ اوھين نه ڄاڻندا آھيو.

217يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ ۖ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ ۖ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللَّهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَٰئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

(اي پيغمبر) توکان تعظيم وارن مھينن ۾ وڙھڻ بابت پُڇن ٿا، چؤ ته مَنجھن ويڙھ ڪرڻ وَڏو گناھ آھي، ۽ الله جي واٽ کان جھلڻ ۽ الله کي نه مڃڻ ۽ تعظيم واريءَ مسجد کان روڪڻ، ۽ سندس رھڻ وارن کي منجھائنس لوڌڻ الله وٽ (اُن کان) تمام وڏو گناھ آھي، ۽ فتنو (يعني شرڪ) خون ڪرڻ کان بلڪل وڏو ڏوھ آھي. ۽ (ڪافر) جيڪڏھن پڄي سگھندا ته اوھان سان ايستائين سدائين پيا وڙھندا جيستائين اوھان کي اوھان جي دين (اسلام) کان ڦيرائين، ۽ اوھان مان جيڪي پنھنجي دين کان ڦرندا پوءِ اُھي ڪافر ٿي مرندا تن جي ڪئي ڪمائي دُنيا ۽ آخرت ۾ ڪُٽ ٿي ويئي، ۽ اُھي دوزخي آھن، اُھي منجھس سدائين رھڻ وارا آھن.

→ آيت 214 📖 بقرہ آيت 216 ←

بقرہقرآن فهرست

286آيت

MedinanRevelation

215آيت

ترجمو — بقرہ 215

سوره بقرہ آيت 215 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (اي پيغمبر) توکان پڇن ٿا ته (اُھي) ڇا خرچين؟ (کين)…

سوره آيت 215/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 213–217. سنڌيءَ ۾: اردو.