Soera Al-Baqarah — Vers 223

Woorden die uitleg nodig hebben:

• "Harth" (حرث): betekent letterlijk "akker" of "landbouwgrond". In deze context wordt het gebruikt als metafoor voor de echtgenotes, omdat zij de plaats zijn waar kinderen worden verwekt, net zoals de aarde de plaats is waar gewassen groeien.
• "Anna" (أنى): betekent "hoe" of "op welke manier", verwijzend naar de wijze of positie van gemeenschap.
• "Qaddimoe" (قدموا): betekent "laat vooruitgaan" of "doen voorafgaan", wat verwijst naar het verrichten van goede daden voor het Hiernamaals.

Uitleg van de vers:

O mensen, jullie echtgenotes zijn als een akker voor jullie. Net zoals een boer zijn zaad in de grond plant om oogst te verkrijgen, zo plaatsen jullie het zaad van het nageslacht in de baarmoeders van jullie echtgenotes, en daaruit komen kinderen voort met de wil van Allah. Daarom is het toegestaan om gemeenschap met hen te hebben op de natuurlijke en toegestane manier, namelijk via de vagina, op elke positie die jullie wensen – of dat nu van voren of van achteren is, zolang het maar op de juiste plaats gebeurt. Wat echter verboden is, is gemeenschap via de anus, want dat is niet de plaats van het "zaaien".

Vervolgens roept Allah ons op om goede daden voor onszelf vooruit te sturen. Dit betekent dat wij bij onze echtelijke omgang een oprechte intentie moeten hebben, zoals het verlangen naar een rechtvaardig nageslacht dat Allah zal dienen, en het streven naar het welbehagen van Allah in al onze handelingen. Ook wordt ons geleerd om de naam van Allah te noemen (Bismillah) vóór de gemeenschap, zodat de duivel geen deel krijgt aan het nageslacht.

Daarna volgt de vermaning: "En vrees Allah" – dat wil zeggen, wees je bewust van Zijn geboden en verboden in alle zaken, vooral in de omgang met jullie echtgenotes. En "weet dat jullie Hem zult ontmoeten" – op de Dag des Oordeels zullen jullie voor Hem staan en zal Hij jullie beoordelen over al jullie daden, de goede en de slechte. Wees dus voorbereid op die ontmoeting door gehoorzaamheid en het vermijden van zonden.

De vers eindigt met een heuglijke aankondiging: "En verkondig het goede nieuws aan de gelovigen" – o Profeet Mohammed, breng aan de oprechte gelovigen het verheugende nieuws van het Paradijs, de eeuwige zaligheid, en het grootste genot: het aanschouwen van het Edele Aangezicht van hun Heer. Dit is de hoogste beloning die de gelovigen te wachten staat.

Een boodschap van geloof en hoop:

Deze gezegende vers toont ons de wijsheid van de Islam in het reguleren van de meest intieme aspecten van het huwelijksleven. Het leert ons dat zelfs in deze kwestie, de gelovige zijn relatie met Allah niet vergeet. De Islam is geen religie die het menselijke verlangen ontkent, maar het zuivert en leidt het naar wat goed en heilzaam is. Tegelijkertijd herinnert de vers ons eraan dat dit leven een voorbereiding is voor het eeuwige leven. Wie in dit leven zijn Heer gehoorzaamt en goede daden verricht, zal op de Dag der Ontmoeting het grootste geluk vinden. Dit is de ware overwinning – het Paradijs waar de gelovigen voor eeuwig zullen verblijven, in de nabijheid van hun Barmhartige Heer. Laten wij daarom streven naar Zijn tevredenheid in al onze zaken, en laten wij ons verheugen in de wetenschap dat Allah de gelovigen heeft beloofd wat geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord, en wat in geen mensenhart is opgekomen.