Аль-Бакара · 253/286
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара
۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ ۚ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَٰكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ۝٢٥٣
Tilkar Rusulu faddalnaa ba`dahum `alaa ba`d; minhum man kallamal laahu wa rafa`a ba`dahum darajaat; wa aatainaa `Eesab na Maryamal baiyinaati wa ayyadnaahu bi Roohil Qudus; wa law shaaa`al laahu maqtatalal lazeena mimba`dihim mim ba`di maa jaaa`athumul baiyinaatu wa laakinikh talafoo faminhum man aamana wa minhum man kafar; wa law shaaa`al laahu maq tataloo wa laakinnallaaha yaf`alu maa yureed
📖 Ба Тоҷикӣ
Баъзе аз ин паёмбаронро бар баъзе дигар бартарӣ додем. Худо бо баъзе сухан гуфт ва баъзеро ба дараҷоте боло кард. Ва ба Исо бинни Марям; мӯъҷизаҳо додем ва ӯро ба рӯҳулқудус ёрӣ кардем. Ва агар Худо мехост, мардуме, ки баъд аз онҳо буданд, пас аз он, ки хуҷҷатҳо бар онон ошкор шуда буд, бо якдигар куштор намекарданд. Вале онон ихтилоф карданд: баъзе мӯъмин буданд ва баъзе кофир шуданд. Ва агар Худо мехост, бо ҳам қитол (куштор) намекарданд, вале Худо ҳар чӣ хоҳад мекунад.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • الرُّسُلُ: паёмбарон, фиристодагони Худо.
  • فَضَّلْنَا: бартарӣ додем, афзалият додем.
  • كَلَّمَ اللَّهُ: Худо бо ӯ сухан гуфт (яъне Мӯсо алайҳис-салом).
  • دَرَجَاتٍ: дараҷаҳо, мартабаҳои баланд.
  • الْبَيِّنَاتِ: далелҳои равшан, мӯъҷизаҳои ошкор.
  • رُوحِ الْقُدُسِ: Ҷабраил (алайҳис-салом), фариштаи ваҳй.
  • اقْتَتَلَ: ба ҳамдигар ҷангиданд, куштори ҳамдигар шуданд.
  • اخْتَلَفُوا: ихтилоф карданд, гурӯҳ-гурӯҳ шуданд.
  1. Тафсири оят:

Ин паёмбароне, ки қиссаҳояшонро зикр кардем, баъзеи онҳоро бар баъзеи дигар бартарӣ додем. Аз миёни онҳо касе ҳаст, ки Худо бо ӯ сухан гуфт, монанди Мӯсо (алайҳис-салом). Ва баъзеи онҳоро ба дараҷаҳои олӣ баланд бардоштем, монанди Муҳаммад (сallallohu alayhi va sallam), ки ба тамоми мардум фиристода шуд, паёмбарӣ бо ӯ ба анҷом расид ва уммати ӯ бар дигар умматҳо бартарӣ дода шуд. Ва ба Исо ибни Марям мӯъҷизаҳои равшан ато кардем, монанди зинда кардани мурдагон ва шифо додани кӯр ва маразҳои пӯст ба фармони Худо, ва ӯро бо Ҷабраил (алайҳис-салом) тақвият додем.

Агар Худо мехост, онҳое, ки баъд аз паёмбарон омаданд, пас аз он ки далелҳои равшан ба онҳо расид, ба ҳамдигар ҷанг намекарданд. Вале онҳо ихтилоф карданд: баъзеи онҳо бар имон худ устувор монданд ва баъзеи онҳо кофир шуданд. Ва агар Худо мехост, онҳо ба ҳамдигар ҷанг намекарданд, вале Худо он чизеро, ки мехоҳад, мекунад. Ӯ ҳар керо бихоҳад, ба фазли худ ба имон ҳидоят мекунад ва ҳар керо бихоҳад, бо адлу ҳикмати худ гумроҳ мегузорад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Худо паёмбаронро дар мартабаҳо гуногун офаридааст, вале ҳамаи онҳо бар ҳақ буданд ва бояд ҳамаро эҳтиром кунем.
  • Сухан гуфтани Худо бо Мӯсо (алайҳис-салом) ва баланд бардоштани мартабаи Муҳаммад (сallallohu alayhi va sallam) нишонаи афзалияти онҳост.
  • Мӯъҷизаҳои Исо (алайҳис-салом) далели равшани қудрати Худо ва ростқавлии паёмбарон аст.
  • Ихтилоф ва ҷанг миёни мардум на аз хоҳиши Худо, балки аз интихоби худи онҳост; Худо ҳар керо бихоҳад, ҳидоят мекунад ва ҳар керо бихоҳад, гумроҳ мегузорад.
  • Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои ихтилоф ва ҷанг, роҳи имон ва иттифоқро интихоб кунем, зеро Худо мехоҳад, ки мо ба Ӯ имон оварем ва аз паёмбарон пайравӣ кунем.
  • Ҳамаи паёмбарон ба як паём омадаанд: парастиши Худои ягона ва некӯкорӣ; пас биёед, мо низ ин роҳро бо дили кушод қабул кунем ва аз Қуръон ҳидоят гирем.


📜 Оят 251-255 — Сураи Аль-Бакара

251فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ
Пас ба хости Худо онҳоро бишикастанд ва Довуд Ҷолутро бикушт ва Худо ба ӯ подшоҳиву ҳикмат дод ва он чӣ мехост, ба ӯ биёмухт. Ва агар Худо баъзе аз мардумро ба василаи баъзе дигар дафъ намекард, замин фасод мешуд, вале Худо бар ҷахониён фазлу карами хешро арзонӣ медорад.
252تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
Ин аст оёти Худо, ки ба роста бар ту мехонем ва ту аз паёмбарон ҳастӣ!
253۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ ۚ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَٰكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ
Баъзе аз ин паёмбаронро бар баъзе дигар бартарӣ додем. Худо бо баъзе сухан гуфт ва баъзеро ба дараҷоте боло кард. Ва ба Исо бинни Марям; мӯъҷизаҳо додем ва ӯро ба рӯҳулқудус ёрӣ кардем. Ва агар Худо мехост, мардуме, ки баъд аз онҳо буданд, пас аз он, ки хуҷҷатҳо бар онон ошкор шуда буд, бо якдигар куштор намекарданд. Вале онон ихтилоф карданд: баъзе мӯъмин буданд ва баъзе кофир шуданд. Ва агар Худо мехост, бо ҳам қитол (куштор) намекарданд, вале Худо ҳар чӣ хоҳад мекунад.
254يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ
Эй касоне, ки имон овардаед, пеш аз он ки он рӯзе фаро расад, ки на дар он хариду фурӯше бошад ва на дӯстиву шафоъате, аз он чӣ ба шумо рузӣ додаем, садақа кунед. Ва кофирон худ ситамкоронанд.
255اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
Оллоҳ худоест, ки ҳеҷ худое ҷуз Ӯ нест. Зиндаву поянда аст. На хоби сабук Ӯро фаро мегирад ва на хоби сангин. Аз они Ӯст, ҳар чӣ дар осмонҳо ва замин аст. Чӣ касе ҷуз ба иҷозати Ӯ дар назди Ӯ шафоъат кунад? Он чиро, ки пеши рӯ ва он чиро, ки пушти сарашон аст, медонад ва ба илми Ӯ ҷуз он чӣ Худ хоҳад, иҳота натавонанд ёфт. Курит Ӯ осмонҳо ва заминро иҳота дорад. Нигаҳдории онҳо бар Ӯ душвор нест. Ӯ баландпояву бузург аст!
Аль-БакараФеҳристи Қуръон
286Оят
MedinanRevelation
253Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 253

Сураи Аль-Бакара Оят 253 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз ин паёмбаронро бар баъзе дигар бартарӣ додем. Худо…

Сураи Оят 253/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 251–255. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers