سوره بقرہ آيت 253 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اِھي پيغمبر آھن اُنھن مان ھڪڙن کي ٻـين کان ڀلو…

بقرہ · 253/286

ترجمو لکڻ — سوره بقرہ

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ ۚ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَٰكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ۝٢٥٣

🔤 Transliteration

Tilkar Rusulu faddalnaa ba`dahum `alaa ba`d; minhum man kallamal laahu wa rafa`a ba`dahum darajaat; wa aatainaa `Eesab na Maryamal baiyinaati wa ayyadnaahu bi Roohil Qudus; wa law shaaa`al laahu maqtatalal lazeena mimba`dihim mim ba`di maa jaaa`athumul baiyinaatu wa laakinikh talafoo faminhum man aamana wa minhum man kafar; wa law shaaa`al laahu maq tataloo wa laakinnallaaha yaf`alu maa yureed

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

اِھي پيغمبر آھن اُنھن مان ھڪڙن کي ٻـين کان ڀلو ڪيوسون، منجھانئن ڪن سان الله ڳالھايو ۽ ڪن کي درجن ۾ وڏو ڪيائين، ۽ عيسىٰ پٽ مريم جي کي چٽا مُعجزا ڏناسون ۽ کيس پاڪ رُوح سان مدد ڏني سون، ۽ جيڪڏھن الله گُھري ھا ته جيڪي (ماڻھو) اُنھن (پيغمبرن) کان پوءِ هُئا سي پاڻ وٽ چِٽن مُعجزن اچڻ پڄاڻان (پاڻ ۾) نه وڙھن ھا پر اختلاف ۾ پيا پوءِ منجھانئن ڪن ايمان آندو ۽ منجھانئن ڪن ڪفر ڪيو، ۽ جيڪڏھن الله گھري ھا ته (پاڻ ۾) نه وڙھن ھا، پر الله جيڪي گھرندو آھي سو ڪندو آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

تِلْكَ الرُّسُلُ: اهي رسول، جن جو ذڪر اڳين آيتن ۾ ٿيو آهي.
فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ: اسان انهن مان ڪن کي ڪن تي برتري ڏني.
كَلَّمَ اللَّهُ: الله تعاليٰ سان ڳالهائڻ، يعني اهڙو رسول جن سان الله پاڻ ڳالهايو.
دَرَجَاتٍ: درجا، مرتبا، بلند مقام.
الْبَيِّنَاتِ: واضح نشانيون، معجزا ۽ دليل.
رُوحِ الْقُدُسِ: پاڪ روح، يعني حضرت جبريل عليه السلام.
اقْتَتَلَ: هڪ ٻئي سان وڙهڻ، جنگ ڪرڻ.
اخْتَلَفُوا: اختلاف ڪرڻ، مختلف ٿي وڃڻ.

2) آيت جي تفسير:

هيءَ آيت انهن سڀني رسولن بابت آهي جن جو ذڪر قرآن مجيد ۾ اڳ ۾ ٿي چڪو آهي. الله تعاليٰ پنهنجي حڪمت ۽ مشيت مطابق انهن رسولن مان ڪن کي ڪن تي مختلف درجن ۾ برتري ڏني. انهن مان ڪي اهڙا آهن جن سان الله پاڻ ڳالهايو، جهڙوڪ حضرت موسيٰ عليه السلام، جنهن کي ”ڪليم الله“ يعني الله سان ڳالهائيندڙ چيو وڃي ٿو. ۽ ڪن رسولن جا درجا بلند ڪيا ويا، جهڙوڪ حضرت محمد ﷺ، جن کي سڀني انسانن ۽ جنن ڏانهن رسول بڻايو ويو، ۽ سندن ئي ذات تي نبوت ختم ڪئي وئي، ۽ سندن امت کي سڀني امتن تي برتري ڏني وئي. آيت ۾ سڌو سنئون نالو نه وٺڻ به سندن عظمت ۽ شان جي بلنديءَ جو هڪ انداز آهي.

پوءِ الله تعاليٰ فرمايو ته اسان حضرت عيسيٰ بن مريم عليه السلام کي واضح معجزا ۽ نشانيون عطا ڪيون، جهڙوڪ مئل کي زندهه ڪرڻ، اکين کان اونڌي ۽ ڦلڙيءَ واري بيمار کي شفا ڏيڻ، ۽ اهي سڀ ڪم الله جي ئي حڪم سان هئا. ۽ اسان کين پاڪ روح يعني حضرت جبريل عليه السلام سان مدد ڏني، ته جيئن هو الله جي حڪمن جي بجاآوريءَ ۾ مضبوط ۽ طاقتور رهن.

ان کان پوءِ الله تعاليٰ ٻڌايو ته جيڪڏهن الله چاهي ها ته انهن رسولن کان پوءِ جيڪي ماڻهو آيا، سي پنهنجي وچ ۾ نه وڙهي ها، خاص ڪري ان کان پوءِ به ته انهن وٽ واضح نشانيون ۽ دليل اچي چڪا هئا. پر اهي پاڻ ۾ اختلاف ۾ مبتلا ٿي ويا ۽ ٻن گروهن ۾ ورهائجي ويا: ڪن ايمان تي ثابت قدم رهيا ۽ ڪن ڪفر اختيار ڪيو. جيڪڏهن الله چاهي ها ته اهي هرگز هڪ ٻئي سان نه وڙهي ها، پر الله تعاليٰ جو فيصلو ۽ حڪمت اهڙي آهي جو هو جيڪو چاهي ٿو سو ڪري ٿو. هو پنهنجي فضل ۽ رحمت سان جنهن کي چاهي ٿو هدايت ڏئي ٿو ۽ پنهنجي عدل ۽ حڪمت سان جنهن کي چاهي ٿو گمراهه ڪري ٿو. سڀ ڪجهه سندس ئي مشيت ۽ اختيار هيٺ آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

الله تعاليٰ پنهنجي رسولن کي مختلف درجن ۽ مرتبن ۾ برتري ڏني آهي، جنهن مان معلوم ٿئي ٿو ته الله جي حڪمت ۾ هر شيءِ جو هڪ خاص مقام ۽ مصلحت آهي.
حضرت موسيٰ عليه السلام سان الله جو ڳالهائڻ ۽ حضرت محمد ﷺ جو بلند درجو، ٻنهي ۾ اسان لاءِ ايمان ۽ يقين جو وڏو سبق آهي.
حضرت عيسيٰ عليه السلام کي معجزا ۽ جبريل عليه السلام جي مدد ڏيڻ، ان ڳالهه جو ثبوت آهي ته الله پنهنجي نبيئن کي هر قسم جي مدد ۽ طاقت سان نوازيندو آهي.
انسانن جي وچ ۾ اختلاف ۽ جنگ جو سبب اڪثر انهن جي پنهنجي غلطي ۽ هدايت کان انڪار هوندو آهي، نه ته الله جي طرفان ڪا مجبوري.
الله تعاليٰ جيڪو چاهي ٿو سو ڪري ٿو، ۽ سندس مشيت ۽ حڪمت کان ڪو به ٻاهر نڪري نٿو سگهي.
اسان کي گهرجي ته رسولن جي تعليمات تي عمل ڪريون، پاڻ ۾ اختلاف ۽ وڙهڻ کان بچون، ۽ الله جي رحمت ۽ هدايت لاءِ دعا ڪريون.
هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته ايمان ۽ ڪفر جو فيصلو هر انسان پاڻ ڪندو آهي، ۽ الله جي طرفان هدايت ۽ گمراهي سندس ئي حڪمت ۽ عدل جو حصو آهي.
قرآن مجيد ۾ رسولن جي قصي ۽ انهن جي درجن جو ذڪر اسان جي ايمان کي وڌائيندو آهي ۽ اسان کي صبر ۽ ثابت قدميءَ جي تلقين ڪندو آهي.

📜 آيت 251-255 — سوره بقرہ

251فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ

پوءِ الله جي حُڪم سان کين ڀڄايائون، ۽ دائُود جالُوت کي ڪُٺو ۽ الله اُن (دائُود) کي بادشاھي ۽ حِڪمت ڏِني ۽ جيڪي اُن لاءِ گھريائين سو سيکاريائين، ۽ جيڪڏھن الله جو ٽارڻ ھڪڙن ماڻھن سان ٻـين کي نه ھُجي ھا ته زمين ضرور خراب ٿئي ھا پر الله جھان (وارن) تي ڀلائي ڪرڻ وارو آھي.

252تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

اِھي الله جا حُڪم آھن ھي توتي سَچ سان پڙھون ٿا، ۽ تون ضرور پيغمبرن مان آھين.

253۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ ۚ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَٰكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ

254يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ

اي مؤمنؤ جيڪي اوھان کي ڏنوسون تنھن مان اُن ڏينھن جي اچڻ کان اڳ خرچ ڪريو جنھن ۾ نه ڪو واپار ۽ نه ڪا ياراڻي آھي ۽ نه ڪا پارت ھلندي، ۽ ڪافر ئي ظالم آھن.

255اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ

الله (اُھو آھي جو) اُن کان سواءِ ڪو عبادت جي لائق نه آھي، (اُھو سدائين) جيئرو (جھانن کي) بيھڪ ڏيندڙ آھي، کيس نڪي پنڪي ۽ نڪي ننڊ وٺندي آھي، جيڪي آسمانن ۾ آھي ۽ جيڪي زمين ۾ آھي سو (سڀ) سندس (ملڪيت) آھي. ڪير آھي جو سندس موڪل ڌاران وٽس پارت ڪري سگھي؟ جيڪي اُنھن (مخلوقن) جي اڳيان آھي ۽ جيڪي سندن پوئتان آھي سو (سڀ) ڄاڻندو آھي، ۽ جيڪي گھري تنھن کان سواءِ سندس علم مان ڪنھن ذري کي (اُھي) گھيرو ڪري نه سگھندا آھن، سندس (بادشاھيءَ جي) ڪرسيءَ آسمانن ۽ زمين کي لپيٽيو آھي، ۽ اُنھن جي سنڀال کيس نه ٿڪائيندي آھي، ۽ اُھو (سڀ کان) مٿاھون وڏي وڏائيءَ وارو آھي.

→ آيت 252 📖 بقرہ آيت 254 ←

بقرہقرآن فهرست

286آيت

MedinanRevelation

253آيت

ترجمو — بقرہ 253

سوره بقرہ آيت 253 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اِھي پيغمبر آھن اُنھن مان ھڪڙن کي ٻـين کان ڀلو…

سوره آيت 253/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 251–255. سنڌيءَ ۾: اردو.