Surja El-Enbija — Ajet 45

Kuptimi i fjalëve:

• Unë ju tërheq vërejtjen (unë ju paralajmëroj): Ju bëj të ditur dhe ju frikësoj me dënimin e Allahut.
• Me shpalljen (me vahij): Me atë që më zbret Allahu nga Kur'ani.
• Të shurdhërit: Ata që janë të shurdhër ndaj së vërtetës, pra jobesimtarët që nuk duan ta dëgjojnë atë.
• Thirrja (lutja): Thirrja për besim dhe udhëzim.

Tefsiri i ajetit:

Thuaj, o i Dërguar, atyre që të kanë mohuar: "Unë nuk ju tërheq vërejtjen nga fjala ime apo nga dituria ime personale, por vetëm me atë që më shpallet nga Allahu, e që është Kur'ani famëlartë. Unë ju paralajmëroj me dënimin e Tij nëse vazhdoni në mosbesim dhe mëkat." Por, megjithatë, jobesimtarët janë si të shurdhët që nuk dëgjojnë thirrjen drejt së vërtetës me veshët e zemrës së tyre, prandaj kur paralajmërohen për dënimin e Allahut, ata nuk përfitojnë nga ky paralajmërim dhe nuk kthehen nga rruga e gabuar. Ata nuk e dëgjojnë atë me vëmendje dhe mendim, sepse zemrat e tyre janë të mbyllura dhe të padepërtueshme për udhëzimin.

Përfitimet nga ajeti:

1. Detyra e të dërguarit dhe e thirrësve në Islam është vetëm t'u përcjellin njerëzve mesazhin e Allahut, ndërsa udhëzimi është vetëm në duart e Allahut.
2. Kur'ani është burimi i vetëm i udhëzimit dhe paralajmërimit, dhe çdo thirrje që nuk mbështetet në të nuk është e vlefshme.
3. Njeriu duhet ta hapë zemrën dhe veshin për të dëgjuar fjalën e Allahut me mendim dhe reflektim, sepse përfitimi nuk është vetëm në dëgjim, por në kuptim dhe zbatim.
4. Ky ajet na mëson se pengesa më e madhe për pranimin e së vërtetës është kryeneçësia dhe mbyllja e zemrës, andaj duhet të jemi gjithmonë të hapur ndaj këshillave dhe udhëzimeve të mira.