Sura Al-Anbija — Werset 45

Znaczenie słów:

• الصُّمّ (as-sum) – głusi, czyli ci, którzy nie słuchają z pożytkiem, choć mają sprawne uszy.
• الدُّعَاء (ad-du'ā') – wezwanie, nawoływanie.
• يُنذَرُونَ (yunzarūn) – są ostrzegani, przestrzegani przed karą.

Tafsir (wyjaśnienie):

Powiedz, o Wysłanniku, tym, do których zostałeś posłany: „Ja was ostrzegam przed karą Bożą jedynie przez objawienie (wahj), które Bóg mi przekazał – a jest nim Koran. Nie ostrzegam was z własnej woli ani nie zmyślam sobie tego. Jednak niewierni, którzy odwracają się od prawdy, są jak głusi – nie słyszą wezwania do wiary w sposób, który przynosiłby im korzyść. Gdy są ostrzegani przed karą Bożą, ich serca pozostają zamknięte i nie przyjmują napomnienia. Nie dociera do nich żadne pouczenie, ponieważ zatkali uszy swoich serc i nie chcą słuchać z uwagą i zrozumieniem. Ostrzeżenie to jest jednak prawdą, a ci, którzy nie skorzystają z niego, poniosą konsekwencje swojego uporu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Misja Proroka (niech spoczywa na nim pokój) opiera się wyłącznie na objawieniu Bożym – nie mówi on od siebie, lecz przekazuje to, co zostało mu zesłane. To dowód prawdziwości i wiarygodności przekazu.
2. Człowiek powinien otworzyć serce i umysł na słowa Boga, aby ostrzeżenia i nauki płynące z Koranu przynosiły mu pożytek – głuchota duchowa jest bowiem największą stratą.
3. Ten, kto odrzuca napomnienie, sam sobie szkodzi – ostrzeżenie pozostaje aktualne, a jego konsekwencje są nieuniknione.
4. Werset uczy nas, że słuchanie nie polega tylko na fizycznym odbiorze dźwięków, ale na zrozumieniu i przyjęciu prawdy – dlatego warto prosić Boga o otwarte serce i światłe zrozumienie.