Аль-Анбия сүрәсе — Аять 45

Сүзләрнең мәгънәләре:

• الصُّمّ — саңгыраулар, ягъни хакны ишетмәүче кәферләр.
• الدُعَاء — чакыру, өндәү.
• يُنذَرُونَ — аларга кисәтү ясала, куркыту ирештерелә.

Аять тәфсире:

Әй, Мөхәммәд галәйһиссәләм! Син кешеләргә әйт: «Мин сезне Аллаһ ґәзабы белән куркытмыйм, ә мин сезне Аллаһның вәхие — Коръән аша гына кисәтәм. Мин сезгә үз сүземнән бернәрсә дә өстәмим, бәлки Аллаһ миңа ни боерса, шуны гына ирештерәм». Ләкин бу кисәтү кәферләргә файда бирми, чөнки алар саңгырау кешеләр кебек — аларга хак дәгъват ирешкәндә дә, аңлап, кабул итеп тыңламыйлар. Аларның күңелләре мөһерләнгән, шуңа күрә аларга кисәтү ясалган чакта да, алар моңа колак салмыйлар һәм үзләренең ялгыш юлларыннан кайтмыйлар. Бу — аларның хакны инкяр итүләре һәм тәкәбберлекләре сәбәпле, аларга Аллаһ тарафыннан бирелгән җәзаның бер өлеше.

Аятьтән алынган файдалар:

• Пәйгамбәрнең эше — вәхийне ирештерү генә, ә кешеләрне туры юлга китерү Аллаһ ихтыярында. Бу безгә дәгъват итүчеләргә үрнәк: аларның бурычы — хакны җиткерү, ә нәтиҗә Аллаһта.
• Коръән — һәркем өчен иң зур кисәтү һәм вәгазь чыганагы, аны тыңлап, гамәл кылучылар өчен ул — рәхмәт һәм һидәят.
• Күңелнең саңгыраулыгы — иң куркыныч авыру, чөнки ул кешене хакны ишетүдән һәм кабул итүдән мәхрүм итә. Моңа каршы торыр өчен, һәр мөселман йөрәген пакь тотарга һәм гөнаһлардан сакланырга тиеш.
• Аллаһның рәхмәте киң: Ул һәркемне кисәтү өчен пәйгамбәрләр җибәргән, ә кешегә бу олуг нигъмәтнең кадерен белеп, аның буенча яшәү генә кала.