سوره نور — آیه 43

معانی کلمات:

• یُزْجی: به حرکت درمیآورد و میرانَد.
• رُکامًا: انباشته و متراکم، روی هم انباشته شده.
• الْوَدْقَ: باران.
• خِلَالِهِ: روزنهها و شکافهای آن.
• سَنَا: روشنایی و درخشش.

تفسیر آیه:

آیا ندیدهای و ندانستهای که خداوند چگونه ابرهای پراکنده را به آرامی به حرکت درمیآورد و به هر سو که بخواهد میرانَد؟ سپس میان تکههای پراکندهی آن الفت و پیوند ایجاد میکند و آنها را به هم میپیوندد، و آنگاه آنها را بر روی هم انباشته و متراکم میسازد. در این هنگام میبینی که باران از میان شکافها و روزنههای آن ابر بیرون میآید و بر زمین جاری میشود.

و از آسمان، از ابرهایی که در عظمت و انباشتگی همچون کوهها هستند، تگرگ فرو میفرستد. پس آن تگرگ را به هر کس از بندگانش که بخواهد میرساند و آن را از هر کس که بخواهد بازمیدارد و دور میگرداند؛ این همه بر اساس حکمت و مشیت اوست. نزدیک است درخشش و روشنایی برق آن ابر، از شدت و تابش خود، چشمها را از بین ببرد و بینایی را برباید.

فواید و پیامهای آیه:

1. عظمت و قدرت بیپایان خداوند: این آیه نمایی شگفتانگیز از قدرت الهی در پدیدههای طبیعی را به تصویر میکشد. همان خدایی که ابرهای پراکنده را جمع میکند، باران و تگرگ را نازل میکند و برق را میدرخشاند، بر همه چیز تواناست و تدبیر جهان هستی در دست اوست.
2. نظم و حکمت در آفرینش: چرخهی آب و پدیدههای جوی مانند باران و تگرگ، نشانهای از نظم دقیق و حکمت بیپایان خداوند است. هیچ چیز در این جهان تصادفی نیست و هر پدیدهای هدف و حکمتی دارد.
3. رحمت و قهر الهی: باران و تگرگ میتوانند مایهی رحمت و برکت باشند و میتوانند خسارت و بلا به همراه آورند. این نشان میدهد که خداوند هم رحمتش وسیع است و هم قهرش شدید، و اوست که تعیین میکند این نعمتها به چه کسانی برسد و از چه کسانی بازداشته شود.
4. توجه به نشانههای الهی: قرآن کریم انسانها را به تفکر و اندیشه در پدیدههای طبیعی دعوت میکند. هر باران و ابر و برقی، نشانهای از وجود خداوند و قدرت اوست و میتواند ایمان انسان را تقویت کند.
5. هشدار به انسان: درخشش برق که نزدیک است چشمها را از بین ببرد، یادآور عظمت و هیبت خداست. انسان باید در برابر چنین قدرت عظیمی فروتن باشد و از نافرمانی او بپرهیزد.