Sure Nûr — Ayet 43

Kelime Anlamları:

• Yüzcî (يُزْجِي): Sevk eder, sürükler, yavaşça hareket ettirir.
• Sahâben (سَحَابًا): Bulut.
• Yüellif (يُؤَلِّفُ): Birleştirir, arasını bulur, kaynaştırır.
• Rükâmen (رُكَامًا): Üst üste yığılmış, birikmiş.
• Vedka (الْوَدْقَ): Yağmur.
• Hilâlihi (خِلَالِهِ): Aralarından, içinden (bulutun aralıklarından).
• Cibâlin (جِبَالٍ): Dağlar.
• Beredin (بَرَدٍ): Dolu.
• Senâ (سَنَا): Parlaklık, ışık, şimşeğin aydınlığı.

Tefsir:

Ey insan! Hiç düşünüp bakmadın mı ki, Allah Teâlâ bulutları nasıl sevk ediyor? Onları dilediği yere yumuşakça sürüklüyor, sonra dağınık parçaları bir araya getirip birleştiriyor, ardından onları üst üste yığıp koca bir kütle haline getiriyor. İşte o zaman o bulutun arasından yağmurun nasıl süzülüp çıktığını görürsün. Dahası, gökyüzünde dağlar gibi yükselen bulut kütlelerinden dolu indirir. Bu doluyu dilediği kulunun başına musallat eder, ekinini, malını helâk eder; dilediği kimseden de onu uzaklaştırır, ona hiçbir zarar vermez. Bu, O'nun kudretinin ve hikmetinin bir tecellisidir. O'nun takdiri karşısında hiçbir güç duramaz.

O bulutun içindeki şimşeğin parıltısı öyle şiddetlidir ki, neredeyse gözleri alıp götürecek, bakanların gözlerini kamaştırıp görme yetisini yok edecektir.

Bu âyet, Yüce Allah'ın kudretinin büyüklüğünü gözler önüne seriyor. Bir düşünün: O, basit bir su buharını alıyor, onu bulutlara çeviriyor, sonra o bulutları birleştirip koca dağlar gibi yığıyor ve içinden hayat veren yağmuru, bazen de helâk eden doluyu indiriyor. Bu, O'nun mutlak iradesinin ve sınırsız kuvvetinin delilidir.

Ey iman eden kardeşim! Bu manzaraya her baktığında Rabbini hatırla. Yağmurun rahmet olduğunu, dolunun ise bir uyarı olduğunu bil. Allah dilediğine rahmet eder, dilediğini de imtihan eder. O'nun hükmüne razı ol, O'nun kudreti karşısında acizliğini itiraf et. Bu kâinatın her zerresinde O'nun sanatını gör ve O'na şükret. Unutma ki, bu göz kamaştıran şimşekler bile O'nun kudretinin sadece küçük bir işaretidir. Sen de O'nun rahmetinden ümit kesme, O'nun azabından da kork. İşte gerçek kulluk budur: Sevgiyle korku arasında, O'na yönelmek.