Surja En-Neml — Ajet 28

Kuptimet e fjalëve:

• "Fe-Elkih" (فَأَلْقِهْ): Jepua, dorëzoja atyre.
• "Themme tevellâ" (ثُمَّ تَوَلَّ): Pastaj largohu e tërhiq pak anash.
• "Mâdhâ yerji'ûn" (مَاذَا يَرْجِعُونَ): Çfarë përgjigjesh kthejnë, pra çfarë flasin e vendosin mes vete.

Tefsiri i Ajetit:

Sulaymani a.s., pasi dëgjoi lajmin e hudhudit për mbretëreshën e Sebasë dhe popullin e saj që adhuronin diellin, i tha hudhudit: "Do të shohim a e thua të vërtetën apo je prej gënjeshtarëve." Pastaj i shkroi një letër dhe ia dha hudhudit, duke i thënë: "Shko me këtë letrën time te ata (populli i Sebasë dhe mbretëresha e tyre Bilkisi), jepjau atyre, pastaj tërhiq pak anash e qëndro aty afër, në mënyrë që të dëgjosh se çfarë do të thonë dhe çfarë përgjigje do të japin mes vete." Kjo ishte një urtësi e madhe nga Sulaymani a.s., sepse ai donte që hudhudi t'i dëgjonte bisedat e tyre dhe t'i conte lajmin, pa u parë nga ata, në mënyrë që të dinte se si do ta pranonin letrën dhe çfarë do të vendosnin.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Urtësia në dërgimin e mesazheve: Sulaymani a.s. na mëson se si të dërgojmë mesazhe me mençuri, duke zgjedhur mënyrën më të mirë për ta përcjellë atë dhe për të parë reagimin e palës tjetër.
2. Rëndësia e diplomacisë në Islam: Ajeti tregon se Islami i kushton rëndësi të madhe komunikimit të qetë dhe diplomatik, edhe me ata që nuk janë muslimanë, për t'i ftuar ata në të vërtetën me urtësi dhe butësi.
3. Durimi dhe pritja e përgjigjes: Nuk duhet nxituar në gjykime para se të dëgjohet pala tjetër; Sulaymani a.s. nuk e dënoi popullin e Sebasë pa i dërguar fillimisht letrën dhe pa parë se çfarë përgjigje do të japin.
4. Përdorimi i mjeteve të disponueshme: Hudhudi ishte një zog i vogël, por Sulaymani a.s. e përdori atë për një mision të madh; kjo na mëson se çdo krijesë dhe çdo aftësi që na ka dhënë Allahu mund të përdoret për të mirë dhe për përhapjen e mesazhit të Islamit.