سوره نمل — آيت 8

1) ڪلمات جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• بُورِكَ: برڪت وارو ڪيو ويو، پاڪ ۽ مبارڪ بڻايو ويو.
• النَّارِ: باهه، يعني اهو روشن ۽ نور وارو هنڌ جيڪو موسىٰ عليه السلام کي نظر آيو.
• مَنْ حَوْلَهَا: جيڪي ان جي چوڌاري آهن، يعني ملائڪ.
• سُبْحَانَ اللَّهِ: الله پاڪ آهي، کيس هر اهڙي شيءِ کان پاڪ ڄاڻڻ جيڪا کيس نه ٿي سونهي.

2) تفسير:

پوءِ جڏهن موسىٰ عليه السلام ان باهه واري هنڌ تي پهتو، ته الله تعاليٰ کيس سڏ ڪري خبر ڏني ته هيءَ جاءِ مبارڪ ۽ پاڪ بڻائي وئي آهي، ۽ اهو هنڌ ان لاءِ چونڊيو ويو ته هتي موسىٰ عليه السلام سان ڳالهائي کيس نبوت ۽ رسالت سان نوازيو وڃي. الله تعاليٰ برڪت نازل ڪئي انهن تي جيڪي باهه ۾ آهن ۽ انهن تي جيڪي ان جي چوڌاري ملائڪ آهن. ۽ الله رب العالمين کي هر اهڙي شيءِ کان پاڪ ۽ بي نياز ڄاڻايو ويو جيڪا سندس شان جي لائق نه آهي، جهڙوڪ ٻين کي ساڻس شريڪ ڪرڻ ۽ اولاد يا زال جو ڳالهه مڃڻ. هي سڏ ۽ ڳالهائڻ موسىٰ عليه السلام کي ٻڌايو ويو ته جيئن هو سمجهي ته هيءَ آواز ۽ ڪلام الله جو آهي، ۽ هن ۾ ڪنهن به قسم جي تشبيهه ۽ غلط گمان جو شڪار نه ٿئي، ۽ هو ان عظيم معاملي تي حيران ۽ عاجز ٿي وڃي.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنهنجي خاص ٻانهن ۽ نبيئن کي اهڙن هنڌن ۽ لمحن سان نوازيندو آهي، جتي سندس ڪلام ۽ قربت نصيب ٿيندي آهي. اهو ئي سبب آهي جو موسىٰ عليه السلام کي اهڙي مبارڪ جاءِ تي سڏ ڪيو ويو.
• الله جي ڪلام ۽ سڏ ۾ ڪا به تشبيهه يا غلط تصور نه هجڻ گهرجي. اسان کي الله کي سندس شان جي لائق صفتن سان ياد ڪرڻ گهرجي ۽ کيس هر اهڙي شيءِ کان پاڪ ڄاڻڻ گهرجي جيڪا کيس نه ٿي سونهي.
• هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن کي اهڙن نشانين ۽ معجزن سان نوازيندو آهي، جن سان سندن يقين ۽ ايمان وڌي ٿو. اهڙن واقعن تي غور ڪرڻ اسان جي دلين ۾ الله جي عظمت ۽ سندس قدرت جو احساس پيدا ڪري ٿو.
• الله رب العالمين آهي، سڀني جهانن جو پالڻهار ۽ مالڪ. ان جي پاڪائي ۽ برڪت ۾ ئي اسان جي ڪاميابي ۽ سڪون آهي. جيڪو به سچي دل سان الله ڏانهن رجوع ڪري ٿو، تنهن لاءِ الله پنهنجي رحمت ۽ برڪت جا دروازا کولي ٿو.