Surja El-Kasas — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• Ala hin gafleh: Në një kohë kur banorët e qytetit ishin të pakujdesshëm dhe nuk e prisnin atë.
• Sheeah: Pasues dhe ithtarë.
• Ukezeh: E goditi me grushtin e dorës së tij.
• Fekada alejhi: I shkaktoi vdekjen atij.

Tefsiri i Ajetit:

Musai (paqja qoftë mbi të) hyri në qytetin e Memfisit në një kohë kur banorët e tij ishin të hutuar dhe të shpërqendruar – ishte dita e festës së tyre, kur ata ishin të angazhuar me lojëra dhe argëtime. Ai hyri pa u vënë re nga askush. Atje ai gjeti dy burra që po grindeshin dhe po rrihnin njëri-tjetrin: njëri prej tyre ishte nga bijtë e Izraelit, pra nga populli i Musait, ndërsa tjetri ishte nga Koptët, populli i Faraonit, të cilët ishin armiq të Musait dhe popullit të tij.

Izraeliti i kërkoi ndihmë Musait kundër kundërshtarit të tij kopt, i cili po e shtypte. Musai e goditi koptin me grushtin e dorës së tij – dhe ai ishte i pajisur me forcë të madhe fizike – por ai nuk kishte për qëllim ta vriste, vetëm donte ta largonte padrejtësinë. Megjithatë, goditja ishte aq e fortë sa i shkaktoi vdekjen atij. Musai u trishtua shumë për atë që ndodhi dhe e varrosi trupin në rërë.

Pastaj Musai tha: "Ky veprim që bëra është nga nxitja e shejtanit, i cili ma ndezi zemërimin dhe më shtyu derisa e godita atë dhe ai vdiq. Me të vërtetë, shejtani është armik i hapur i njeriut, që e shpie atë në humbje dhe e largon nga rruga e drejtë." Ky veprim nga Musai ndodhi para se t'i jepej profetnia.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kujdesi nga nxitjet e shejtanit dhe pranimi i menjëhershëm i gabimit është shenjë e sinqeritetit dhe e ndërgjegjes së pastër të besimtarit.
2. Nxitimi për të ndihmuar të shtypurin dhe për të kundërshtuar padrejtësinë është cilësi e lavdërueshme, por duhet të jetë brenda kufijve të urtësisë dhe maturisë.
3. Shejtani është armik i betuar i njeriut dhe ai përpiqet ta shtyjë atë drejt gabimeve – prandaj besimtari duhet të jetë gjithmonë i vetëdijshëm dhe t'i kërkojë mbrojtje Allahut prej tij.
4. Pranimi i gabimit dhe pendimi për të është cilësi e profetëve dhe e njerëzve të mirë, sepse ata nxitojnë t'i kthehen Allahut dhe kërkojnë falje për gabimet e tyre.