سورت قصص — آیت 5

د کلمو معناګانې:

• نَمُنَّ: احسان کول، لوی نعمت ورکول.
• اسْتُضْعِفُوا: کمزوري ګڼل شوي، ظلم او جبر لاندې نیول شوي.
• أَئِمَّةً: قومندانان، لارښودان، هغه څوک چې خلک ورپسې کوي.
• الْوَارِثِينَ: وارثان، د هغو ځمکو او مالونو خاوندان چې له نورو پاتې شي.

تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې خپله لویه اراده او پریکړه بیانوي چې هغه غواړي په هغو بندګانو باندې احسان وکړي چې په ځمکه کې کمزوري ګڼل شوي وو — یعنې بني اسرائیل چې فرعون او د هغه قوم یې سخت ظلمونه او ذلتونه زغمل. الله تعالیٰ اراده لري چې دوی ته لوی نعمت ورکړي، د دوی دښمنان له منځه یوسي او دوی له دې ذلت او کمزورۍ وژغوري. بیا به دوی داسې امامان او قومندانان وګرځوي چې خلک به د دوی په پیروي کې د حق او نیکۍ لار ومومي، او دوی به د فرعون او د هغه د قوم د ځمکو او مالونو وارثان شي. دا د الله تعالیٰ ژمنه وه چې بني اسرائیلو ته یې ورکړه، او په پای کې یې پوره کړه — دوی یې د شام د خاورې وارثان کړل او فرعون او د هغه لښکر یې په سمندر کې ډوب کړل.

فائدې:

1. دا آیت مومنانو ته د صبر او استقامت درس ورکوي — کله چې یو قوم د الله په لار کې ظلم او کمزوري زغمي، نو الله تعالیٰ د هغوی د عزت او بریا ژمنه کړې ده.
2. الله تعالیٰ خپل بندګان له ذلت او ظلم نه ژغوري او د هغوی دښمنان له منځه وړي، خو دا د الله په حکمت او وخت پورې تړلی دی.
3. دا آیت دا هم ښیي چې الله تعالیٰ کمزورو او مظلومانو سره ځانګړې مینه لري او غواړي چې دوی په ځمکه کې د عزت او واکمنۍ خاوندان شي.
4. مومنان باید د الله له ژمنو هیله مند وي او پوه شي چې بریا او عزت یوازې د الله له لوري راځي، نه د انسان له تدبیر او قوت نه.