قصص سۈرىسى — ئايەت 5

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «نَمُنَّ»: ئاتا قىلماق، لۇتۇپ قىلماق، ياخشىلىق قىلماق.
• «اسْتُضْعِفُوا»: ئاجىز سانالغان، كۈچسىز قىلىنغان، زۇلۇمغا ئۇچرىغان.
• «أَئِمَّةً»: ئىماملار، يېتەكچىلەر، باشلىقلار، ئۆزىگە ئەگىشىلىدىغان كىشىلەر.
• «الْوَارِثِينَ»: مىراسخورلار، ئىگە بولغۇچىلار، قالدۇرۇلغان نەرسىلەرگە ئىگە بولغۇچىلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ ئىرادىسىنى ۋە ھېكمىتىنى بىلدۈرۈپ، زۇلۇم ۋە ئاجىزلىق ئاستىدا قالغان بەنى ئىسرائىل قەۋمىگە بولغان مەرھەمىتىنى ۋە ياردىمىنى ئوتتۇرىغا قويىدۇ. ئۇلار مىسىردا پىرئەۋننىڭ زۇلۇمىغا ئۇچراپ، ئاجىز سانالغان، كۈچسىز قىلىنغان ۋە ھاقارەتلەنگەن ئىدى. ئاللاھ تائالا ئۇلارغا ئاتا قىلماقچى ۋە ئۇلارنى ئۈستۈنلۈككە چىقارماقچى بولغان نېمەتلىرىنى بايان قىلىدۇ.

ئاللاھ تائالا ئۇلارغا ئۈچ چوڭ نېمەت ئاتا قىلىدۇ:

بىرىنچىسى: ئۇلارنى دۈشمەنلىرىنى ھالاك قىلىش ئارقىلىق ئاجىزلىقتىن قۇتۇلدۇرۇپ، ئۇلارغا مەرھەمەت قىلىش.

ئىككىنچىسى: ئۇلارنى ياخشىلىق يولىدا يېتەكچى، باشلىق ۋە ئۆزىگە ئەگىشىلىدىغان ئىماملار قىلىش. يەنى ئۇلار باشقىلارغا ئۈلگە بولىدىغان، ھەق يولىدا يېتەكچىلىك قىلىدىغان كىشىلەرگە ئايلىنىدۇ.

ئۈچىنچىسى: ئۇلارنى پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمى ھالاك بولغاندىن كېيىن، ئۇلارنىڭ يۇرتلىرىغا، مال-مۈلۈكلىرىگە ۋە بايلىقلىرىغا مىراسخور قىلىش. بۇ ئارقىلىق ئۇلار بۇرۇنقى زۇلۇم ۋە ئاجىزلىق ئورنىغا ئىززەت ۋە ئىگىلىككە ئېرىشىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا زۇلۇمغا ئۇچرىغان، ئاجىز سانالغان بەندىلىرىنى ھەرگىز ئۇنتۇپ قالمايدۇ. ئۇلارغا ياردەم قىلىش، ئۇلارنى ئۈستۈنلۈككە چىقىرىش ۋە ئۇلارنى يېتەكچى قىلىش ئاللاھنىڭ ئىرادىسىدۇر. شۇڭا، زۇلۇم ۋە ئاجىزلىق ئاستىدا قالغان ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھنىڭ ياردىمىگە ۋە مەرھەمىتىگە ئۈمىدۋار بولۇشى كېرەك. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قىيىنچىلىقنىڭ ئارقىسىدا يېنىكلىك ۋە غەلىبە بارلىقىنى ۋەدە قىلغان. بۇ ئايەت بىزگە سەۋر قىلىش، ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىش ۋە ئۇنىڭ ھېكمىتىگە ئىشىنىشنىڭ مۇھىملىقىنى ئەسكەرتىدۇ.