سورت قصص — آیت 76

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• فَبَغَى عَلَيْهِمْ: پر دوی يې ظلم او تېری وکړ، له حد نه يې تېر شو او په دوی يې لويي وکړه.
• الْكُنُوزِ: زېرمه شوې شتمنۍ او خزانې.
• مَفَاتِحَهُ: د هغه (خزانو) کليديګانې.
• تَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ: په قوي ډله درنه والی کوي، يعنې د حملې پر مهال دوی ستړي کوي.
• الْعُصْبَةِ: قوي او پياوړې ډله.
• لَا تَفْرَحْ: د بطر (لويي او ناشکري) له مخې مه خوشحاله کېږه.
• الْفَرِحِينَ: هغه کسان چې په ناشکري او لويي سره خوشحاليږي.

تفسیر:

بېشکه قارون د موسی عليه السلام له قوم (بني اسرائيلو) څخه و، خو پر خپل قوم يې ظلم او تېری وکړ، له حد نه يې تېر شو، لويي يې وکړه او د موسی عليه السلام له حکم نه يې سرغړونه وکړه. مونږ هغه ته دومره زياتې خزانې او شتمنۍ ورکړې وې چې د هغه د خزانو کليديګانې به د قوي او پياوړو خلکو يوې ډلې ته درنې وې، يعنې د حملې پر مهال به هغوی ستړي کولې. کله چې د هغه قوم (چې په دوی کې مومنان هم وو) ورته وويل: د دې دنيايي شتمنۍ په وجه داسې مه خوشحاله کېږه چې له حد نه تېر شې او ناشکري وکړې، ځکه چې الله تعالی هغه کسان نه خوښوي چې په ناشکري او لويي سره خوشحاليږي او د الله د نعمتونو شکر نه ادا کوي.

فايدې:

1. شتمني او مال د امتحان وسيله ده، که په شکر سره وکارول شي نېکمرغي ده، او که په ناشکري او لويي سره، نو د هلاکت سبب ګرځي.
2. پر خلکو ظلم او تېری کول، که څه هم انسان ډېر مال ولري، د الله له رحمته لرې کوي.
3. مسلمان بايد په خپلو نعمتونو خوشحاله شي، خو دا خوشحالي بايد د شکر او عاجزۍ سره وي، نه د لويي او ناشکري سره.
4. الله تعالی هغه کسان نه خوښوي چې په نعمتونو باندې لويي کوي او نور خلک حقير ګڼي، نو بايد له دې څخه ځان وساتو.
5. د مال او شتمنۍ زياتوالی د انسان لپاره د فخر او تکبر سبب نه شي ګرځېدلی، بلکې بايد د الله د نعمتونو شکر ادا کړو.