Аль Имран сүрәсе — Аять 125

Сүзләрнең мәгънәләре:

• بَلَى — әйе, шулай (раслау сүзе).
• مِن فَوْرِهِمْ — шул ук сәгатендә, ашыгып, кичектермичә.
• يُمْدِدْكُمْ — сезгә ярдәмгә өстәп бирер, көчәйтер.
• مُسَوِّمِينَ — үзләренә һәм атларына билге куйганнар (сугышчан киемнәре һәм билгеләре белән аерылып торганнар).

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә әйтә: "Әйе, өч мең фәрештә белән ярдәм итү сезгә җитәчәк. Ләкин сезгә тагын бер зур бушлык бар: әгәр сез сугышта сабыр итсәгез, дәшмәсәгез, дошманга каршы нык торсаңыз һәм Аллаһыдан куркып, Аның әмерләрен үтәсәгез, тыелганнардан саклансагыз — шул ук сәгатьтә, ашыгып, Мәккә мөшрикләре сезгә каршы килсәләр, Раббыгыз сезгә биш мең фәрештә белән ярдәм итәр. Бу фәрештәләр үзләренә һәм атларына ачык билгеләр куйган булырлар, алар сугышчан киемнәре белән аерылып торырлар. Бу — Аллаһының сезгә өстәмә ярдәме, ул сезнең иманыгызны ныгыту һәм күңелләрегезне тынычландыру өчен бирелә. Аллаһы сезгә бу ярдәмне үзенең кодрәте белән җибәрә, чөнки Аның ярдәме һәрнәрсәдән өстен."

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Сабырлык һәм тәкъвалык (Аллаһыдан курку) — мөэминнәргә Аллаһы ярдәменең иң мөһим шарты. Кем бу ике сыйфатка ия булса, Аллаһы аны һичбер вакытта ярдәмсез калдырмый.
• Аллаһы Тәгаләнең ярдәме көтмәгәндә дә килергә мөмкин, ләкин ул бәндәнең ышанычы һәм тугрылыгы белән бәйле.
• Фәрештәләрнең сугышта катнашуы — Аллаһының мөэминнәргә булган мәхәббәтенең һәм аларны саклавының ачык дәлиле. Бу мөэминнәрнең күңеленә тынычлык һәм куркусызлык өсти.
• Аллаһының ярдәме сан белән чикләнми, Ул теләгән бәндәсенә күпме булса да ярдәм җибәрә ала. Бу — Аның чиксез кодрәтенә ышануны ныгыта.